Λατρεύω να βλέπω ηλικιωμένους ανθρώπους με εξαιρετικό στιλ. Καλοραμμένο σακάκι, υπέροχο παλτό, ένα ιδιαίτερο ζευγάρι γυαλιά, ένα φουλάρι δεμένο όπως πρέπει, περιποιημένα μαλλιά. Και κυρίως αυτή την άνεση του ανθρώπου που έχει πια καταλάβει τι του πάει και δεν χρειάζεται να ρωτήσει κανέναν.
Γιατί το πραγματικό στιλ δεν έχει ηλικία. Και πολλές φορές, όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται ακόμα καλύτερο.
Άλλωστε, μπορεί να μεγαλώνουμε. Το γούστο μας γιατί να γεράσει;
Οι κανονικές επαγγελματικές κάρτες
Το ξέρω, δεν είναι και η πιο οικολογική μου συνήθεια. Αλλά αγαπώ τις κανονικές επαγγελματικές κάρτες. Να μου δώσεις τη δική σου, να σου δώσω τη δική μου, να την κρατήσω και να θυμηθώ πού γνωριστήκαμε.
Τώρα όλα πρέπει να γίνονται με QR code, scan, tap, AirDrop και μια μικρή τελετή όπου δύο άνθρωποι ακουμπάνε κινητά μεταξύ τους σαν να ανταλλάσσουν μυστικά δεδομένα της NASA.
«Σκάναρέ με.»
«Περίμενε, δεν πιάνει.»
«Άνοιξε την κάμερα.»
«Όχι, από το άλλο app.»
«Σου ήρθε;»
Και κάπου εκεί έχει χαθεί και η γνωριμία και η διάθεση.
Μια όμορφη επαγγελματική κάρτα έχει κάτι άλλο. Είναι χειροπιαστή, έχει χαρακτήρα και, αν είναι πραγματικά ωραία, τη θυμάσαι μαζί με τον άνθρωπο που σου την έδωσε. Κάποια πράγματα δεν χρειάζεται να γίνουν όλα digital.
Τα πανηγύρια στα χωριά
Πλαστικές καρέκλες, τραπέζια που ενώνονται μέχρι να χαθούν στο βάθος, σουβλάκια, μπύρες, κλαρίνο στη διαπασών και άνθρωποι που πριν από πέντε λεπτά δεν γνωρίζονταν και τώρα χορεύουν μαζί.
Αγαπώ τα πανηγύρια στα χωριά γιατί δεν προσπαθούν να είναι τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι. Δεν έχει dress code, guest list και «πού έχεις κλείσει;». Έχει κόσμο, φασαρία, χορό και εκείνον τον θείο που κάποια στιγμή θα σηκωθεί και θα παρασύρει όλο το τραπέζι.
Και κάπου ανάμεσα στο τρίτο σουβλάκι και στο πρώτο «ώπα», θυμάσαι πόσο λίγο χρειάζεται τελικά για να περάσεις πραγματικά καλά.
Οι άνθρωποι με χιούμορ
Αγαπώ τους ανθρώπους που έχουν χιούμορ. Όχι εκείνους που προσπαθούν διαρκώς να είναι αστείοι, αλλά αυτούς που μπορούν να βρουν το αστείο ακόμα και μέσα στην πιο άβολη, βαρετή ή στραβή στιγμή.
Αυτούς που με μία ατάκα μπορούν να ξεφουσκώσουν μια ένταση, να σε κάνουν να γελάσεις εκεί που ήσουν έτοιμος να εκραγείς και, κυρίως, μπορούν να γελάσουν και με τον εαυτό τους.
Για μένα το χιούμορ είναι ευφυΐα, γοητεία και σωσίβιο μαζί.
Και μεταξύ μας, η ζωή έχει ήδη αρκετούς σοβαροφανείς. Αστείους ανθρώπους χρειαζόμαστε.
