Ή… Pin.
Πατάς. Πας. Βρίσκεις τον άνθρωπο.
Ούτε περιγραφές του τύπου «εκεί που ήταν παλιά το βενζινάδικο», ούτε «με βλέπεις που σου κουνάω το χέρι;».
Η τεχνολογία δεν χρειάζεται πάντα να αλλάζει τον κόσμο. Μερικές φορές αρκεί να μας γλιτώνει από δεκαπέντε λεπτά «πού είσαι;».
Το βιβλίο που έχει ενσωματωμένο σελιδοδείκτη!
Μια λεπτή κορδέλα. Τίποτα περισσότερο.
Κόστος πιθανότατα ελάχιστο. Ικανοποίηση τεράστια!
Δεν διπλώνεις γωνίες, δεν βάζεις την απόδειξη από το σούπερ μάρκετ ανάμεσα στις σελίδες και δεν ανακαλύπτεις, τρεις μέρες αργότερα, ότι χρησιμοποιούσες για σελιδοδείκτη έναν απλήρωτο λογαριασμό.
Απλώς κλείνεις το βιβλίο και ξέρεις ότι θα συνεχίσεις ακριβώς από εκεί που σταμάτησες.
Μια τόσο απλή λεπτομέρεια, που απορείς γιατί δεν την έχουν όλα τα βιβλία.
Κάποιος σκέφτηκε ότι το διάβασμα δεν τελειώνει πάντα σε μία μέρα. Και τον ευχαριστούμε!
Το ηλεκτρονικό κατάστημα που σου λέει την αλήθεια για το απόθεμα!
«Μένουν 3. Παράδοση Τρίτη.»
Τόσο απλό. Τόσο υπέροχο!
Όχι «άμεσα διαθέσιμο» που τελικά σημαίνει «κάπου στην Ευρώπη υπάρχει ένα». Όχι «παράδοση σε 1–3 ημέρες» που μετατρέπεται σε δέκα, με την παραγγελία σου να βρίσκεται σε ένα μυστηριώδες στάδιο «επεξεργασίας».
Θέλουμε να ξέρουμε αν υπάρχει το προϊόν, πότε θα έρθει και αν χρειάζεται να αρχίσουμε να το αναζητούμε αλλού.
Όσο πιο συγκεκριμένη είναι η πληροφορία πριν πληρώσουμε, τόσο λιγότερη εξυπηρέτηση πελατών χρειάζεται μετά.
Η ειλικρίνεια είναι και εξαιρετική εμπορική πολιτική!
Το parking που σου λέει σε ποιον όροφο υπάρχουν θέσεις!
Όροφος −1: 0.
Όροφος −2: 4.
Όροφος −3: 17.
Και ξαφνικά η ζωή αποκτά νόημα!
Δεν κάνεις τρεις κύκλους πίσω από το ίδιο αυτοκίνητο, ελπίζοντας ότι κάποιος θα φύγει. Δεν ακολουθείς πεζούς που κρατούν κλειδιά, σαν ντετέκτιβ που παρακολουθεί υπόπτους. Και δεν πανηγυρίζεις πρόωρα επειδή είδες φώτα όπισθεν!
Απλώς κοιτάζεις την οθόνη, κατευθύνεσαι εκεί που υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις και παρκάρεις.
Μικρή οθόνη. Μεγάλη προσφορά στην ψυχική μας ηρεμία.
Γιατί το parking δεν χρειάζεται να είναι κυνήγι θησαυρού.
Να ακούς ελληνικά εκεί που δεν το περιμένεις!
Είσαι στο εξωτερικό, γύρω σου μιλούν όλοι μια ξένη γλώσσα και ξαφνικά ακούς: «Έλα, ρε Μαρία, από εδώ σου λέω!».
Και χαμογελάς αυτόματα!
Γυρίζεις το κεφάλι, ψάχνεις ποιος το είπε και νιώθεις μια ανεξήγητη οικειότητα με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις.
Μπορεί στην Ελλάδα να μη δίνατε ποτέ σημασία ο ένας στον άλλον. Εκεί όμως είστε σχεδόν συγγενείς!
