Google: Επιτέλους, τεχνητή νοημοσύνη που δεν κάνει τα μαθήματα αντί για τα παιδιά!

Μου αρέσει όταν η τεχνολογία προσπαθεί να κάνει τα παιδιά πιο ικανά, όχι απλώς πιο γρήγορα.

Η Google φέρνει το Guided Learning στο Google Classroom, με μια διαφορετική προσέγγιση: αντί να προσφέρει αμέσως τη σωστή απάντηση, καθοδηγεί τους μαθητές βήμα βήμα, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα αυτό που μαθαίνουν.

Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να οργανώνουν δραστηριότητες και να παρακολουθούν πού χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη οι μαθητές. Παράλληλα, η εταιρεία επεκτείνει τα προγράμματα επιμόρφωσης των δασκάλων στη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιες δυνατότητες λειτουργούν πλήρως στα ελληνικά.

Αλλά αυτή η κατεύθυνση μου αρέσει πολύ.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να τελειώνει ένα παιδί γρηγορότερα τις ασκήσεις του. Είναι να μπορεί, στο τέλος, να τις λύσει και μόνο του!

Το «δεν υπάρχει» που συνοδεύεται από μια χρήσιμη απάντηση!

Μου αρέσουν τα καταστήματα που, όταν ένα προϊόν έχει εξαντληθεί, δεν με ξεπετάνε με ένα ξερό «δεν υπάρχει». Εκτιμώ τον υπάλληλο που θα κοιτάξει στο σύστημα, θα ελέγξει αν αναμένεται νέα παραλαβή και θα μου πει πότε περίπου μπορώ να το ξαναβρώ. Δεν περιμένω θαύματα! Ούτε απαιτώ να εμφανιστεί το προϊόν από το πουθενά. Θέλω απλώς να ξέρω αν αξίζει να περιμένω ή αν πρέπει να ψάξω αλλού. Ακόμη και το «δεν θα το ξαναφέρουμε» είναι μια απολύτως χρήσιμη απάντηση.

Γιατί η καλή εξυπηρέτηση δεν σημαίνει πάντα να βρίσκω αυτό που θέλω. Σημαίνει να μη φεύγω με περισσότερες απορίες από όσες είχα όταν μπήκα!

Η τεχνολογία που θυμάται που σταμάτησα!

Λατρεύω εκείνο το μικρό κουμπί που γράφει «Συνέχισε από εκεί που έμεινες»! Ανοίγω μια σειρά, ένα ηλεκτρονικό βιβλίο ή μια εφαρμογή και βρίσκομαι ακριβώς στο σημείο όπου σταμάτησα. Χωρίς να ψάχνω επεισόδια, σελίδες και λεπτά. Μοιάζει αυτονόητο, μέχρι να χρησιμοποιήσω μια υπηρεσία που δεν το προσφέρει. Και τότε αρχίζει η περιπέτεια. «Αυτό το επεισόδιο το έχω δει;» «Σε ποιο κεφάλαιο ήμουν;» «Γιατί δεν θυμάμαι τίποτα από την προηγούμενη φορά;» Με τόσες πληροφορίες που προσπαθώ να συγκρατήσω καθημερινά, εκτιμώ ιδιαίτερα τις μικρές ευκολίες που μου γλιτώνουν περιττό ψάξιμο.

Το «κάναμε λάθος» που αξίζει περισσότερο από χίλιες συγγνώμες!

Μου αρέσουν οι επιχειρήσεις που έχουν το θάρρος να παραδέχονται τα λάθη τους! Μια λανθασμένη χρέωση, μια παραγγελία που ήρθε λάθος, μια καθυστέρηση. Συμβαίνουν αυτά! Εκείνο που δεν αντέχω είναι να πρέπει να τηλεφωνήσω πέντε φορές, να στείλω τρία email και να εξηγήσω σε τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους το αυτονόητο. Δεν απαιτώ να είναι όλα τέλεια. Απαιτώ, όμως, όταν υπάρχει πρόβλημα, κάποιος να αναλάβει την ευθύνη και να το λύσει. Χωρίς δικαιολογίες, χωρίς μεταφορά ευθυνών και χωρίς να αισθάνομαι ότι εγώ φταίω που διαμαρτύρομαι.