Το χαμόγελο δεν είναι dress code

Το «χαμογέλα!» σε άνθρωπο που απλώς κάθεται ήσυχος, δουλεύει, περπατά ή περιμένει στην ουρά. Γιατί ακριβώς; Δεν ξέρεις πώς είναι η μέρα του, τι σκέφτεται ή αν απλώς το φυσικό του πρόσωπο δεν μοιάζει με διαφήμιση οδοντόκρεμας. Και, κυρίως, δεν είναι υποχρεωμένος να δείχνει ευδιάθετος για να νιώθουν πιο άνετα οι γύρω του. Το χαμόγελο είναι αντίδραση, συναίσθημα, διάθεση. Όχι υποχρεωτικό αξεσουάρ κοινωνικής ευγένειας.

Αν υπάρχει λόγος, θα έρθει μόνο του. Δεν χρειάζεται παραγγελία.

Το «έρχομαι» χρειάζεται γεωγραφικό προσδιορισμό

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν γράφουν «έρχομαι» εννοούν ότι έχουν ήδη ξεκινήσει. Και υπάρχουν κι εκείνοι που το στέλνουν ενώ είναι ακόμη με πετσέτα, κοιτάζουν την ντουλάπα και αναρωτιούνται αν χρειάζεται να λουστούν.

Να συμφωνήσουμε κάτι; «Έρχομαι» σημαίνει ότι η απόσταση ανάμεσα σε σένα και στον προορισμό σου έχει αρχίσει να μικραίνει. Αν βρίσκεσαι ακόμη σπίτι, υπάρχουν άλλες, πολύ τίμιες επιλογές: «ετοιμάζομαι», «ξεκινάω σε λίγο», «άργησα».

Το “έρχομαι” δεν είναι πρόθεση. Είναι κατάσταση μετακίνησης.

Το πεζοδρόμιο δεν είναι του σκύλου σου

Έβγαλες τον σκύλο βόλτα; Μαζί βγαίνει και η σακούλα. Γιατί το «θα το πάρει ο δήμος», το «είναι χώμα» ή το «σιγά, ένα είναι» δεν είναι δικαιολογία.

Ο δρόμος, το πεζοδρόμιο και το παρκάκι είναι κοινόχρηστοι χώροι. Και κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει σλάλομ επειδή εσύ αποφάσισες ότι η ευθύνη σου τελειώνει μόλις ο σκύλος τελειώσει τη δουλειά του.

Το κατοικίδιο είναι δικό σου, η βόλτα είναι δική σου, άρα και το μάζεμα είναι δικό σου.

Η αγάπη για τα ζώα φαίνεται και μετά τη βόλτα.

 

Το άδειο δεν επιστρέφει στη θέση του

Το γάλα τελείωσε; Το κουτί δεν ξαναμπαίνει στο ψυγείο. Τα μπισκότα τελείωσαν; Η άδεια συσκευασία δεν επιστρέφει στο ράφι λες και υπάρχει πιθανότητα να αναγεννηθούν μέχρι το πρωί.

Το ίδιο ισχύει για τα δημητριακά, τον χυμό, τον καφέ, το χαρτί κουζίνας και οτιδήποτε έχει μείνει με… περιεχόμενο αέρα.

Γιατί τίποτα δεν εκνευρίζει περισσότερο από το να ανοίγεις κάτι με την πεποίθηση ότι υπάρχει και να ανακαλύπτεις ότι κάποιος πριν από σένα άφησε πίσω του μόνο το κουτί.

Αν πήρες το τελευταίο, πάρε μαζί σου και τη συσκευασία.