Χριστούγεννα από τα μέσα Νοεμβρίου; Ποιος έκλεψε τον Δεκέμβριο!

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά κάποιος έχει εξαφανίσει τον Δεκέμβριο. Όχι τον μήνα. Την ιδιότητά του να είναι ο μήνας των Χριστουγέννων.

Είναι 16 Νοεμβρίου. Εγώ ακόμη ψάχνω πού έχω βάλει τις χειμωνιάτικες πιτζάμες μου και το σύμπαν γύρω μου έχει ήδη στολίσει, έχει ψήσει μελομακάρονα, έχει αγοράσει δώρα και με ρωτάει τι θα φορέσω στο ρεβεγιόν.

Καλέ, ούτε τι θα μαγειρέψω αύριο δεν ξέρω!

Κάποτε τα Χριστούγεννα ξεκινούσαν όταν μπαίναμε στον Δεκέμβριο. Τώρα, αν δεν έχεις στολίσει μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου, αισθάνεσαι ότι έχεις μείνει πίσω στην ύλη.

Μια στιγμή, πότε έγινε όλο αυτό;

Μπαίνεις στο σούπερ μάρκετ για γάλα και βγαίνεις με δύο κουτιά κουραμπιέδες, ένα διακοσμητικό ελαφάκι και μια ανεξήγητη ανάγκη να αγοράσεις φωτάκια.

Ανοίγεις το Instagram και βλέπεις σπίτια στολισμένα σαν να πρόκειται να φιλοξενήσουν προσωπικά τον Άγιο Βασίλη. Δέντρα μέχρι το ταβάνι, τραπέζια στρωμένα, φιόγκοι στις πόρτες.

Εγώ, πάντως, έχω ακόμη κάτι διακοσμητικές κολοκύθες από το φθινόπωρο.

Και το χειρότερο; Αρχίζω να ζηλεύω!

Βλέπω τα φωτάκια της απέναντι πολυκατοικίας και σκέφτομαι: «Μήπως να κατεβάσω κι εγώ το δέντρο;». Πέντε λεπτά αργότερα θυμάμαι το ξεμπέρδεμα των καλωδίων και επανέρχομαι στην πραγματικότητα.

Το σύνδρομο του «να προλάβουμε»

Δεν μας φτάνει που βιαζόμαστε όλο τον χρόνο. Τώρα βιαζόμαστε και να γιορτάσουμε.

Να προλάβουμε τα δώρα. Να κλείσουμε τραπέζια. Να κανονίσουμε εξόδους. Να βρούμε τα τέλεια στολίδια. Να φτιάξουμε την τέλεια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.

Και κάπου εδώ έχω μια απορία: Πότε ακριβώς αποφασίσαμε ότι τα Χριστούγεννα είναι project management;

Γιατί αν χρειάζομαι Excel για να περάσω καλά, κάτι έχει πάει στραβά.

Και γιατί να μη στολίσω από τώρα;

Από την άλλη, υπάρχει και η πιο ευχάριστη πλευρά.

Αν κάποιος θέλει να βάλει δέντρο στις 10 Νοεμβρίου, ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα; Του χαλάει τη διάθεση; Όχι. Του τη φτιάχνει!

Αν ένα φωτισμένο μπαλκόνι κάνει κάποιον να χαμογελάσει γυρίζοντας κουρασμένος από τη δουλειά, γιατί να περιμένει την άδεια του ημερολογίου;

Κι εγώ, που κοροϊδεύω τα πρόωρα Χριστούγεννα, είμαι η πρώτη που θα σταματήσω μπροστά σε μια όμορφη στολισμένη βιτρίνα.

Διότι, μεταξύ μας, η αντίσταση κρατάει μέχρι να μυρίσω το πρώτο μελομακάρονο.

Μήπως, όμως, χάνουμε το καλύτερο;

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή που περιμέναμε να έρθει ο Δεκέμβριος. Το πρώτο στολίδι ήταν γεγονός. Το πρώτο χριστουγεννιάτικο τραγούδι σήμαινε ότι πλησιάζει κάτι ξεχωριστό.

Τώρα τα Χριστούγεννα κρατούν σχεδόν δύο μήνες. Φοβάμαι μήπως, από την πολλή γιορτή, φτάσουμε στις 25 Δεκεμβρίου και αντί να νιώθουμε ενθουσιασμό, αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα ξεστολίσουμε!

Δεν λέω να περιμένουμε με το χρονόμετρο στο χέρι. Λέω να αφήσουμε λίγο χώρο και για την προσμονή.

Γιατί, τελικά, δεν έχει σημασία αν θα στολίσεις στις 15 Νοεμβρίου ή στις 15 Δεκεμβρίου.

Σημασία έχει να μη μετατρέψεις τη χαρά σε άλλη μία υποχρέωση.

Στο κάτω κάτω, ο Άγιος Βασίλης έρχεται μία φορά τον χρόνο. Ας μη φτάσει και μας βρει ήδη κουρασμένους από τα Χριστούγεννα!