Όσα δεν θέλουμε να συνηθίσουμε, να δικαιολογήσουμε ή να κουβαλήσουμε μαζί μας στη νέα σεζόν.
Δεν είναι η σελίδα της γκρίνιας. Είναι η σελίδα που κοιτάζει όσα μας χάλασαν τη διάθεση ή μας έκαναν να πούμε «φτάνει κάπου». Από σοβαρά γεγονότα μέχρι μικρές καθημερινές υπερβολές που έχουν παραγίνει.
Τα καμένα δάση δεν είναι summer tradition
Κάθε καλοκαίρι το ίδιο σκηνικό: φωτιά, καπνός, εκκενώσεις, περιουσίες που χάνονται και δάση δεκαετιών που γίνονται στάχτη μέσα σε λίγες ώρες. Και μετά, μόλις καθαρίσει ο ουρανός, αλλάζουμε θέμα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Οι πυρκαγιές δεν είναι εποχικό έθιμο ούτε αναπόφευκτο συνοδευτικό του καύσωνα. Η πρόληψη δεν γίνεται να ξεκινά όταν φανεί η πρώτη φλόγα και να τελειώνει μαζί με το τελευταίο τηλεοπτικό πλάνο.
Η υποχρεωτική επιστροφή με γεμάτες μπαταρίες
Ο Σεπτέμβριος περιμένει να επιστρέψουμε ξεκούραστοι, οργανωμένοι και με βλέμμα ανθρώπου που έκανε τρεις εβδομάδες διαλογισμό στις Μαλδίβες. Στην πραγματικότητα, πολλοί δεν έφυγαν καν, άλλοι γύρισαν πιο κουρασμένοι και οι περισσότεροι χρειάζονται λίγες ημέρες για να θυμηθούν τον κωδικό του υπολογιστή. Δεν χρειάζεται να παρουσιαστούμε ως βελτιωμένη έκδοση του εαυτού μας. Αρκεί, για αρχή, να παρουσιαστούμε.
Η ζωή που ξεκινά πάντα από Δευτέρα
Από Δευτέρα γυμναστήριο. Από αύριο διατροφή. Από τον επόμενο μήνα θα γίνουμε οργανωμένοι άνθρωποι με τάπερ και ημερολόγιο. Μέχρι τότε, σχεδιάζουμε τόσο σχολαστικά την αλλαγή, που δεν μας μένει χρόνος να την αρχίσουμε. Δεν χρειάζεται τέλειο πρόγραμμα, καινούργιο κολάν ή δεκαπέντε μαρκαδόροι σε παστέλ αποχρώσεις. Ένα μικρό βήμα σήμερα κάνει περισσότερη δουλειά από δέκα εντυπωσιακά σχέδια για τη Δευτέρα.
Το τέλειο καλοκαίρι #not
Γαλαζοπράσινα νερά, ηλιοβασιλέματα χωρίς κουνούπια και τραπέζια που στήθηκαν «εντελώς αυθόρμητα» για το Instagram. Εκτός κάδρου: ζέστη, κούραση, γκρίνια, καθυστερήσεις και σαράντα επτά λήψεις μέχρι να βγει η χαλαρή φωτογραφία. Ωραίο είναι να κρατάμε τις στιγμές μας. Αρκεί να μη χάνουμε τη στιγμή προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι την απολαμβάνουμε.
Οι άνθρωποι-ζυγαριά
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν σε χαιρετούν, σε ζυγίζουν με το μάτι. «Αδυνάτισες;», «Πάχυνες;», «Πόσα έχασες;» — λες και δουλεύουν κρυφά για εφαρμογή θερμίδων. Μπορεί να έχεις αλλάξει μαλλιά, δουλειά, ζωή, αλλά εκείνοι θα εντοπίσουν πρώτα το μισό κιλό. Μια ιδέα: αντί να κάνουμε απογραφή σώματος κάθε φορά που συναντάμε κάποιον, μπορούμε απλώς να πούμε «τι κάνεις;». Επαναστατικό, το ξέρουμε.
