Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σταθερά και οργανωμένα, και υπάρχουν και εκείνοι που φαίνεται να “ξυπνούν” μόνο όταν υπάρχει πίεση. Προθεσμίες, τελευταία στιγμή, άγχος. Τότε ξαφνικά εμφανίζεται συγκέντρωση, ενέργεια και απόδοση που δεν υπήρχε πριν.
Αυτό δεν είναι απλή τεμπελιά ή έλλειψη πειθαρχίας. Είναι ένα συχνό ψυχολογικό μοτίβο: ο εγκέφαλος ενεργοποιείται πιο έντονα όταν αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει άμεση ανάγκη ή συνέπεια. Η πίεση λειτουργεί σαν “σκανδάλη” για το σύστημα προσοχής. Όταν υπάρχει χρονικό όριο ή ρίσκο, ο εγκέφαλος μειώνει τις περισπαστικές σκέψεις και εστιάζει στο πιο σημαντικό. Αντίθετα, όταν υπάρχει άπλετος χρόνος, ενεργοποιείται η αναβλητικότητα. Όχι επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα, αλλά επειδή δεν υπάρχει κάτι επείγον.
Το θέμα είναι ότι αυτό το μοτίβο δημιουργεί έναν κύκλο: χαλαρό ξεκίνημα → καθυστέρηση → πίεση → απόδοση → επανάληψη.
Με τον καιρό, ο εγκέφαλος “μαθαίνει” ότι η πίεση είναι απαραίτητη για να κινηθεί. Κι έτσι, η ηρεμία δεν γίνεται παραγωγικότητα, αλλά αναμονή πίεσης. Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστεί εντελώς αυτό το μοτίβο, αλλά να μειωθεί η εξάρτηση από την πίεση. Μικρά βήματα και τεχνητές προθεσμίες μπορούν να βοηθήσουν τον εγκέφαλο να μπει σε ρυθμό χωρίς να φτάνει πάντα στο όριο.
