Εσύ έχεις δίκιο και εγώ την ησυχία μου…

Καλημέρα SayYesser!!!

Αν μπορούσα να σου περιγράψω τη ζωή μου τελευταία θα ήταν αυτό ακριβώς το κείμενο!!!
Μερικές φράσεις έχουν την ικανότητα να σε ισοπεδώνουν χωρίς να υψώσουν τη φωνή τους. Δεν χρειάζονται εντάσεις, φωνές, επιχειρήματα. Είναι σαν μια ήσυχη πόρτα που κλείνει απαλά αλλά οριστικά. Κι αυτή εδώ είναι μία από αυτές:
«Εσύ έχεις δίκιο και εγώ την ησυχία μου».

Δεν κρύβει θυμό, ούτε καν πίκρα. Κρύβει κούραση. Κρύβει αποχώρηση. Είναι η στιγμή που παραιτείσαι όχι επειδή δεν έχεις κάτι να πεις, αλλά επειδή έχεις πει ήδη πολλά – και δεν άντεξες άλλο το να μη σε ακούνε.

Αν το σκεφτείς, αυτή η φράση είναι το αντίο που δεν είπε ποτέ κανείς ξεκάθαρα. Είναι το τέλος ενός καβγά που δεν είχε ουσία, ενός κύκλου που δεν οδηγούσε πουθενά, μιας σχέσης που δεν μπορούσε πια να συνεννοηθεί.
Δεν σου λέω «έχεις δίκιο» γιατί το πιστεύω. Σου το λέω για να τελειώνουμε.
Κι αν πρέπει κάποιος να σωπάσει για να σωθώ, ας είμαι εγώ.

Αυτή η φράση δεν κλείνει μόνο στόματα. Κλείνει και κεφάλαια. Γιατί πίσω από το «εσύ έχεις δίκιο» δεν υπάρχει αναγνώριση – υπάρχει αποχώρηση. Και πίσω από το «εγώ την ησυχία μου» δεν υπάρχει ήττα – υπάρχει επιλογή.

Γιατί, ναι, φτάνεις κάποτε σε εκείνο το σημείο που η γαλήνη σου αξίζει περισσότερο από το να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο. Που καταλαβαίνεις πως δεν είναι όλοι έτοιμοι να ακούσουν, να καταλάβουν, να συναντηθούν κάπου στη μέση.
Και δεν πειράζει.
Δεν είμαστε όλοι για όλα.
Ούτε για όλους.

Αυτό όμως που πονάει περισσότερο είναι πως αυτή η φράση δεν λέγεται πάντα σε ξένους. Τη λες σε ανθρώπους που αγάπησες. Σε φίλους που πίστεψες. Σε σχέσεις που πάλεψες. Και κάπου εκεί, καταλαβαίνεις πως δεν αντέχεις πια να σε πνίγει το “δίκιο σου” – θέλεις απλώς να αναπνεύσεις.

Και τότε συμβαίνει. Δεν φωνάζεις. Δεν κλαις. Δεν εξηγείς.
Απλώς χαμογελάς με εκείνο το κουρασμένο βλέμμα και λες:
«Εσύ έχεις δίκιο… και εγώ την ησυχία μου».

Tip of the Day: Μερικές φορές, το πιο δυνατό “όχι” λέγεται ψιθυριστά. Και το πιο γενναίο “τέλος” δεν χρειάζεται κεραυνούς – μόνο ησυχία. Aχ, τα λέει αυτος ο έρημος ο Paulo Coelho, “μην προσπαθείς να εξηγήσεις τον εαυτό σου σε ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να μην σε καταλάβουν”, αλλά ποιος τον ακούει!!!