Καλημέρα SayYesser!!!
Πρόσφατα σκεφτόμουν αυτή τη φράση: «Δεν πληγώνομαι εύκολα, γιατί δεν συνδέομαι εύκολα». Ακούγεται σαν μια σούπερ-δύναμη, έτσι δεν είναι; Μια αόρατη πανοπλία που σε προστατεύει από το δράμα, την απόρριψη και τις νύχτες πάνω από ένα κουτί παγωτό αναρωτώμενος «γιατί».
Αν δεν αφήσεις τον άλλον να μπει στο σαλόνι της ψυχής σου, δεν μπορεί να σου σπάσει τα βάζα. Αν το «εμείς» παραμένει πάντα ένα ευγενικό «εγώ κι εσύ», τότε η απόσταση λειτουργεί σαν αλεξίσφαιρο γιλέκο. Και είναι αλήθεια· η μοναξιά, ή έστω η επιλεκτική συντροφικότητα, έχει μια ηρεμία. Μια ηρεμία που δεν την ταράζει κανείς.
Όμως, ας το δούμε λίγο πιο βαθιά…
Μήπως αυτή η έλλειψη σύνδεσης δεν είναι επιλογή, αλλά ένας υποσυνείδητος φόβος; Μήπως η πανοπλία μας είναι τόσο βαριά που, στην προσπάθειά μας να μην πονέσουμε, ξεχνάμε και πώς είναι να νιώθουμε;
Όταν «τσιγκουνευόμαστε» τη σύνδεση για να γλιτώσουμε τον πόνο, στην πραγματικότητα κάνουμε μια ανταλλαγή: δίνουμε την πιθανότητα της απόλυτης χαράς για την ασφάλεια της ουδετερότητας. Γιατί η αλήθεια είναι μία –και πονάει λίγο σαν τον σκέτο καφέ–: Δεν μπορείς να νιώσεις το 100% της αγάπης, αν δεν ρισκάρεις το 100% του πόνου.
Δεν λέω να ανοίξουμε την πόρτα μας στον καθένα. Η επιλεκτικότητα είναι δείγμα ωριμότητας. Αλλά αν το «δεν συνδέομαι» γίνει μόνιμη επωδός, τότε η ζωή αρχίζει να μοιάζει με ταινία που τη βλέπεις χωρίς ήχο. Όλα είναι εκεί, αλλά λείπει ο παλμός.
Μήπως, τελικά, το να πληγώνεσαι είναι το τίμημα που πληρώνεις για να είσαι ζωντανός; Μήπως η πραγματική δύναμη δεν είναι να είσαι άτρωτος, αλλά να ξέρεις ότι, ακόμα κι αν κάποιος σου σπάσει τα βάζα, εσύ έχεις τη δύναμη να μαζέψεις τα κομμάτια να τα ξανακολλήσεις ή ακόμα και να πάρεις καινούργια;
Tip of the Day: Μην φοβάσαι να «ξεκουμπώσεις» λίγο την πανοπλία σου σήμερα. Ξεκίνα με κάτι μικρό: μοιράσου μια αληθινή σκέψη σου με έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι. Η σύνδεση δεν είναι αδυναμία, είναι η μόνη γέφυρα που μας βγάζει από την απομόνωση.
Η συμβουλή μου; Say Yes στην εγγύτητα, ακόμα κι αν έχει ρίσκο!
