Υπάρχουν ειδήσεις που τις διαβάζεις και σκέφτεσαι: δεν μπορεί, κάποιος κάνει πλάκα. Και μετά συνειδητοποιείς ότι όχι — είναι απολύτως αληθινές. Απλώς ζούμε σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει τη σάτιρα.
Κάπως έτσι ξεκινά και η ιστορία με τον Winnie the Pooh, τον πιο γλυκό, αφελή και ακίνδυνο αρκούδο της παιδικής μας ηλικίας, που κάποια στιγμή βρέθηκε… ανεπιθύμητος σε παιδική χαρά. Όχι γιατί ήταν βίαιος. Όχι γιατί τρόμαζε τα παιδιά. Αλλά γιατί —κρατήσου— δεν φορούσε παντελόνι.
Η ιστορία εκτυλίχθηκε το 2014 στη μικρή πολωνική πόλη Tuszyn. Οι τοπικές αρχές ήθελαν να δώσουν όνομα σε μια παιδική χαρά και, λογικά, σκέφτηκαν έναν δημοφιλή παιδικό χαρακτήρα. Ο Winnie the Pooh μπήκε στη λίστα. Και εκεί άρχισε το παράλογο.
Ένας δημοτικός σύμβουλος αντέδρασε έντονα, δηλώνοντας ότι ο Pooh είναι «μισόγυμνος» και άρα ακατάλληλος για παιδιά. Εξήγησε μάλιστα ότι υπάρχει πολωνικός αρκούδος-καρτούν που είναι ντυμένος από πάνω μέχρι κάτω — άρα πιο… ηθικός. Ναι, ειπώθηκε αυτό. Σε επίσημο δημοτικό συμβούλιο.
Αν νομίζεις ότι εκεί τελείωσε, όχι. Εκεί άρχισε.
Άλλος πολιτικός προσπάθησε να δικαιολογήσει την απουσία παντελονιού λέγοντας ότι ο Pooh δεν έχει ερωτική ζωή. Και κάπου εκεί πέταξε και τη λέξη «ερμαφρόδιτος», προφανώς χωρίς να γνωρίζει τι σημαίνει. Σαν να μην έφτανε αυτό, μια τρίτη τοπική σύμβουλος ξεπέρασε κάθε όριο, αποδίδοντας στον συγγραφέα του χαρακτήρα μια εντελώς αβάσιμη και σοκαριστική ιστορία για «αλλαγές» στον Pooh λόγω ταυτότητας. Εκεί η είδηση πέρασε από το παράλογο στο διεθνές viral.
Τα διεθνή μέσα έκαναν πάρτι. Οι κάτοικοι της πόλης ρωτήθηκαν. Και ένας από αυτούς έδωσε την πιο εύστοχη απάντηση της δεκαετίας:
«Ο Winnie the Pooh ήταν μια αρκούδα χαμηλής νοημοσύνης. Δυστυχώς, το ίδιο φαίνεται και σε όσους ασχολούνται με αυτό το θέμα.»
Και κάπου εδώ, ας σταματήσουμε να γελάμε. Γιατί όσο αστεία κι αν φαίνεται η ιστορία, κρύβει κάτι βαθύτερο — και καθόλου αθώο.
Δεν είναι θέμα παντελονιού. Είναι θέμα ελέγχου, ηθικού πανικού και εμμονής με λάθος πράγματα. Είναι η ανάγκη κάποιων να «καθαρίσουν» τον κόσμο από φανταστικές απειλές, αντί να ασχοληθούν με πραγματικά προβλήματα. Είναι η ίδια λογική που ψάχνει συμβολικούς εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν, για να νιώσει ασφαλής.
Γιατί αν αρχίσουμε να κρίνουμε τους παιδικούς ήρωες με όρους ενδυματολογικής ηθικής, τότε:
-
ο Donald Duck έχει σοβαρό θέμα,
-
ο Porky Pig επίσης,
-
και οι μισοί ήρωες κινουμένων σχεδίων πρέπει να περάσουν από… επιτροπή ενδυμασίας.
Ο Winnie the Pooh δεν είναι πρότυπο επειδή φορά σωστά ρούχα. Είναι πρότυπο γιατί είναι καλός φίλος. Γιατί δεν είναι έξυπνος αλλά είναι τίμιος. Γιατί δεν καταλαβαίνει τον κόσμο, αλλά προσπαθεί να τον κάνει λίγο πιο γλυκό. Και κυρίως, γιατί δεν κρίνει.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό πρόβλημα. Ότι ένας χαρακτήρας που δεν φορά παντελόνι, αλλά δεν έχει καμία κακία, εκθέτει όσους είναι ντυμένοι κανονικά — και σκέφτονται πολύ λιγότερο αθώα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν είναι θέμα ρούχων. Είναι θέμα μυαλού. Και εκεί, δυστυχώς, δεν υπάρχει παντελόνι που να σώζει την κατάσταση.
