Το 1922, η οικογένεια Αϊβάζη εγκαταλείπει βίαια τα Αλάτσατα, παρασυρμένη στο χάος της προσφυγιάς. Στον συνωστισμό του λιμανιού του Τσεσμέ, η μία από τις δίδυμες κόρες χάνεται για πάντα, ενώ η άλλη περνά στη Χίο μαζί με τους γονείς της. Η νέα τους ζωή στο Πέραμα του Μεσοπολέμου χτίζεται πάνω σε σαθρά θεμέλια, κάτω από το βάρος μιας απώλειας που δεν ειπώθηκε ποτέ.
Με το πέρασμα των χρόνων, η σιωπή γύρω από τα χαμένα παιδιά δεν λειτουργεί ως λύτρωση αλλά ως ρωγμή. Μνήμες που δεν ειπώθηκαν, βλέμματα που απέφυγαν την αλήθεια και μια αγάπη που έμεινε μετέωρη αποκαλύπτουν σταδιακά μια σκοτεινή, υπόγεια πραγματικότητα. Ο ρεαλισμός της προσφυγικής εμπειρίας συναντά την ποίηση και τη μεταφυσική, οδηγώντας σε έναν επίλογο που ανατρέπει όσα θεωρούνταν δεδομένα.
Τα Χάρτινα Σπίτια είναι μια νουβέλα για τις ρίζες που ξεριζώθηκαν, για τα παιδιά που δεν γύρισαν ποτέ και για τη μνήμη που, ακόμη κι όταν όλα καταρρέουν, επιμένει να γίνεται στέγη. Αν θέλεις, μπορώ να σου δώσω και εναλλακτικό πιο “σκληρό” ή πιο ποιητικό κλείσιμο ανάλογα με το κοινό.
Νουβέλα του Παναγιώτης Δημητρόπουλος
Κυκλοφορεί τον Απρίλιο από τις Εκδόσεις Αρτέον
