Μέχρι χθες το internet είχε εικόνα και ήχο. Τώρα αποκτά και μυρωδιά!

Μια νέα τεχνολογία επιχειρεί να προσθέσει την όσφρηση στον ψηφιακό κόσμο. Και ξαφνικά, το online shopping, οι διαφημίσεις, τα ραντεβού και οι βιντεοκλήσεις αποκτούν εντελώς διαφορετικές προοπτικές.

Έχουμε μάθει να βλέπουμε τα πάντα μέσα από μια οθόνη. Να ακούμε μουσική, να παρακολουθούμε συναυλίες, να κάνουμε συσκέψεις, να ψωνίζουμε, να φλερτάρουμε, να ταξιδεύουμε εικονικά.

Υπάρχει όμως κάτι που το internet δεν έχει καταφέρει ακόμη να μας προσφέρει.

Τη μυρωδιά.

Και τώρα κάποιοι επιστήμονες αποφάσισαν να ασχοληθούν σοβαρά με αυτό το κενό.

Ερευνητές του Ohio State University ανέπτυξαν το Scentronic, ένα πειραματικό σύστημα που μπορεί να αναγνωρίζει συγκεκριμένες οσμές και να μεταδίδει ψηφιακές πληροφορίες ώστε μια άλλη συσκευή να τις αναπαράγει.

Με απλά λόγια; Ένα πρώτο βήμα προς ένα internet που δεν θα βλέπουμε και θα ακούμε μόνο. Θα μπορούμε ενδεχομένως και να το μυρίζουμε.

Θα αγοράζουμε αρώματα χωρίς να πηγαίνουμε στο κατάστημα;

Σκέψου πόσα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν.

Μπαίνεις σε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα, βλέπεις ένα άρωμα και πατάς «δοκιμή».

Αντί να διαβάζεις ότι έχει νότες βανίλιας, σανταλόξυλου και γιασεμιού, μια ειδική συσκευή αναπαράγει τη μυρωδιά του.

Δεν χρειάζεται να μαντεύεις αν θα σου αρέσει.

Το ίδιο θα μπορούσε κάποτε να συμβαίνει με τον καφέ, τα καλλυντικά ή ακόμη και με προϊόντα για το σπίτι.

Για τις επιχειρήσεις, αυτό θα σήμαινε μια νέα διάσταση στις διαδικτυακές πωλήσεις. Για τους καταναλωτές, έναν επιπλέον τρόπο να αξιολογούν προϊόντα πριν τα αγοράσουν.

Προς το παρόν, βέβαια, όλα αυτά αποτελούν πιθανές μελλοντικές εφαρμογές και όχι διαθέσιμες υπηρεσίες.

Και οι διαφημίσεις; Θα αρχίσουν να μυρίζουν;

Εδώ τα πράγματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Φαντάσου να βλέπεις μια διαφήμιση για φρεσκοψημένη πίτσα και να μυρίζεις ταυτόχρονα το προϊόν.

Ή να παρακολουθείς ένα βίντεο για έναν νέο προορισμό και να σου μεταδίδεται ένα χαρακτηριστικό άρωμα του τόπου.

Οι δυνατότητες για τη διαφήμιση και την ψυχαγωγία θα μπορούσαν να είναι τεράστιες.

Βέβαια, προκύπτει και μια πολύ πρακτική ερώτηση.

Θα μπορούμε να πατάμε «παράλειψη μυρωδιάς», όπως πατάμε σήμερα «παράλειψη διαφήμισης»;

Γιατί, μεταξύ μας, άλλο να επιλέγεις να μυρίσεις έναν καφέ και άλλο να αποφασίζει ο αλγόριθμος ότι χρειάζεσαι άρωμα τζατζίκι στις εννέα το πρωί.

Από τα βιντεοπαιχνίδια μέχρι τα ραντεβού

Η τεχνολογία θα μπορούσε επίσης να ανοίξει νέους δρόμους στην εικονική πραγματικότητα.

Ένα παιχνίδι θα μπορούσε να συνδυάζει εικόνα, ήχο και οσμές, κάνοντας την εμπειρία πιο ρεαλιστική.

Μια εικονική περιήγηση σε ένα ξενοδοχείο θα μπορούσε να περιλαμβάνει χαρακτηριστικές μυρωδιές του χώρου.

Και οι βιντεοκλήσεις;

Εκεί αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα σενάρια.

Γιατί αν στο μέλλον μπορούμε να μεταδίδουμε μυρωδιές, ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε ακόμη μία επιλογή στις ρυθμίσεις απορρήτου.

Κάμερα: κλειστή.

Μικρόφωνο: κλειστό.

Όσφρηση: απενεργοποιημένη!

Πέντε μυρωδιές σήμερα. Και αύριο;

Το Scentronic βρίσκεται ακόμη στα πρώτα του βήματα.

Σύμφωνα με την παρουσίαση της έρευνας στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, το σύστημα μπορεί προς το παρόν να αναγνωρίζει πέντε συγκεκριμένες οσμές: μπίρα, κέικ, καφέ, πορτοκάλι και κόκκινο κρασί.

Η λειτουργία του βασίζεται σε αισθητήρες αερίων, μηχανική μάθηση και μια ειδική συσκευή που αναπαράγει τις οσμές.

Δεν ταξιδεύουν δηλαδή πραγματικά μόρια μυρωδιάς μέσω διαδικτύου. Ταξιδεύουν δεδομένα που επιτρέπουν σε μια απομακρυσμένη συσκευή να δημιουργήσει μια αντίστοιχη οσμή.

Το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ότι ο πραγματικός κόσμος περιλαμβάνει αμέτρητους συνδυασμούς οσμών, πολύ πιο σύνθετους από τις πέντε που αναγνωρίζει σήμερα το πρωτότυπο.

Επομένως, κανείς δεν μπορεί ακόμη να υποσχεθεί πότε ή αν θα αποκτήσουμε μια τέτοια συσκευή στο σπίτι μας.

Το επόμενο μεγάλο βήμα του internet;

Πριν από μερικές δεκαετίες, η δυνατότητα να βλέπουμε ζωντανά κάποιον στην άλλη άκρη του κόσμου μέσα από μια μικρή οθόνη φάνταζε εξωπραγματική.

Σήμερα είναι τόσο συνηθισμένη, που πολλές φορές ούτε ανοίγουμε την κάμερα.

Η μετάδοση οσμών βρίσκεται ακόμη πολύ μακριά από αυτό το επίπεδο ωριμότητας.

Αλλά το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο αν θα καταφέρουμε να στέλνουμε μυρωδιές.

Είναι τι θα συμβεί αν η όσφρηση γίνει μια ακόμη ψηφιακή υπηρεσία.

Ποιος θα ελέγχει τι μυρίζουμε; Θα μπορούμε να επιλέγουμε; Θα υπάρχουν συνδρομές για διαφορετικά αρώματα; Θα πληρώνουμε για να μη μυρίζουμε διαφημίσεις;

Και το σημαντικότερο:

Αν σήμερα δυσκολευόμαστε να ξεφύγουμε από όσα βλέπουμε στην οθόνη μας, φαντάσου τι έχει να γίνει όταν αρχίσει να μας ακολουθεί και η μυρωδιά τους!