Αυτό το πρώτο τραπέζι μετά το καλοκαίρι. Που ξεκινάει με ένα «πού χάθηκες;» ενώ ξέρεις πολύ καλά πού χάθηκε ο άλλος — είδες περίπου 47 stories από τις διακοπές του.
Κι όμως, άλλο τα μηνύματα, άλλο τα likes κι άλλο να κάθεσαι πάλι απέναντι από τους ανθρώπους σου. Να μιλάτε όλοι μαζί, να διακόπτει ο ένας τον άλλον, να λέτε ιστορίες που οι μισοί έχουν ήδη ακούσει και να γελάτε λίγο περισσότερο απ’ όσο δικαιολογεί το αστείο.
Ο Σεπτέμβριος μπορεί να σημαίνει επιστροφή. Ευτυχώς, σημαίνει και επανένωση.
Και κάποιες επιστροφές τις περιμένεις με χαρά.

Όταν το «δεν μπορώ» χάνει πανηγυρικά
Η Aubry Alldredge είναι 22 ετών, ζει στη Γιούτα και έχει σύνδρομο Down. Εδώ και χρόνια πήγαινε σε μαθήματα γυμναστικής, μέχρι που έκανε το επόμενο βήμα: έγινε η πρώτη πιστοποιημένη instructor με σύνδρομο Down στο πρόγραμμα UpBeat Barre.
Και στο πρώτο μάθημα που δίδαξε; Περισσότεροι από 60 άνθρωποι βρέθηκαν απέναντί της. Η ίδια λέει ότι αγαπά τη σκηνή, την άσκηση και κυρίως το να κάνει όλους να νιώθουν ότι χωράνε.
Κι αυτό είναι ίσως το ωραιότερο κομμάτι της ιστορίας.
Μερικές φορές το καλύτερο που μπορείς να κάνεις με ένα «δεν μπορείς» είναι απλώς να μην το ακούσεις.

Ένα τεστ ούρων στο σπίτι μπορεί να αλλάξει πολλά
Μερικές ειδήσεις αξίζουν πραγματικά ένα μεγάλο «ναι».
Ένα νέο τεστ ούρων που μπορεί να γίνει ακόμη και στο σπίτι κατάφερε να εντοπίσει το 92% των περιστατικών καρκίνου της ουροδόχου κύστης σε μεγάλη δοκιμή του βρετανικού NHS. Το Galeas αναζητά στο δείγμα ούρων ίχνη DNA που προέρχονται από καρκινικούς όγκους και, στα αποτελέσματα της μελέτης, εντόπισε ακόμη και το 100% των πιο επικίνδυνων μυοδιηθητικών περιπτώσεων.
Δεν αντικαθιστά ακόμη την κυστεοσκόπηση, αλλά θα μπορούσε στο μέλλον να γλιτώσει πολλούς ασθενείς από περιττές επεμβατικές εξετάσεις.

Τα βιβλιοπωλεία που ντύνουν τα σχολικά βιβλία
Αν υπάρχει υπηρεσία που αξίζει μετάλλιο κάθε Σεπτέμβριο, είναι αυτή.
Πας στο βιβλιοπωλείο με τη στοίβα των σχολικών βιβλίων και αντί να επιστρέψεις σπίτι για να ξεκινήσει το ετήσιο μαρτύριο «κόψε – μέτρα – δίπλωσε – όχι, έκανε φουσκάλα – ξανακάν’ το», στα ντύνουν εκεί. Με το αυτοκόλλητο. Ίσια. Καθαρά. Χωρίς νεύρα.
Κι εσύ παραλαμβάνεις τα βιβλία έτοιμα και συνεχίζεις τη ζωή σου σαν άνθρωπος.
Μικρή υπηρεσία; Μπορεί.
Για έναν γονιό τον Σεπτέμβριο; Σχεδόν κοινωνική προσφορά.
Τους αγαπώ. Τέλος.


































