Χαμογέλα… ή και όχι!

Καλημέρα SayYesser!!!

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Χαμόγελου και, μιας και το έφερε η κουβέντα, θέλω να μιλήσουμε για ένα συγκεκριμένο είδος.

Το μόνιμο χαμόγελο.

Ξέρεις ποιο λέω. Εκείνο που είναι κολλημένο στο πρόσωπο από τις 8 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ. Στη δουλειά, στο ασανσέρ, στο τηλέφωνο, σε meeting, σε καβγά, παντού.

— Καλημερούδια!
— Τι κάνουμε; Τέλειααα!
— Όλα υπέροχα!

Όχι. Δεν είναι όλα υπέροχα. Και δεν πειράζει.

Δεν ξέρω πότε αποφασίσαμε ότι η μόνιμη ευθυμία είναι ένδειξη καλού χαρακτήρα και ότι το ουδέτερο πρόσωπο σημαίνει πως κάτι έχεις. Μπορεί απλώς να σκέφτεσαι. Μπορεί να βαριέσαι. Μπορεί να είσαι κουρασμένος. Μπορεί να μην έχει συμβεί τίποτα αρκετά αστείο ώστε να κυκλοφορείς με 32 δόντια σε κοινή θέα.

Και υπάρχει και εκείνο το χαμόγελο που το βλέπεις και ξέρεις ότι πίσω του κρύβεται ολόκληρο Excel με παράπονα.

Δεν λέω να γίνουμε μουτρωμένοι. Λέω απλώς ότι προτιμώ χίλιες φορές ένα αληθινό χαμόγελο που εμφανίζεται για δέκα δευτερόλεπτα, παρά ένα ψεύτικο που δουλεύει υπερωρίες.

Γιατί το ωραίο με το χαμόγελο είναι ακριβώς ότι δεν είναι μόνιμο.

Έρχεται όταν κάτι μας αρέσει. Όταν κάποιος μας κάνει να γελάσουμε. Όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο που μας έλειψε. Όταν συμβαίνει κάτι μικρό και καλό.

Και τότε φαίνεται.

Τα υπόλοιπα είναι απλώς οδοντοστοιχία.

Tip of the Day: Μην ξοδεύεις χαμόγελα από ευγένεια εκεί που δεν τα νιώθεις. Κράτα τα για εκεί που σου βγαίνουν μόνα τους.
Άντε και καλό μας σαββατοκύριακο!

LOVE IT: Το χαμόγελο που σου ξεφεύγει πριν προλάβεις να το σκεφτείς.

LEAVE IT: Το ψεύτικο – μόνιμο χαμόγελο-βιτρίνα που δουλεύει υπερωρίες όλη μέρα.

SUGGEST: Κάνε σήμερα κάτι μικρό που θα κάνει κάποιον να χαμογελάσει χωρίς να του το ζητήσεις.