Ξέρει πότε έφυγες, πότε γύρισες, ποιος ήρθε, πόση ώρα έμεινε και μάλλον τι κρατούσε και στην τσάντα.
Δεν μιλάμε για ενδιαφέρον. Μιλάμε για δωρεάν σύστημα παρακολούθησης πολυκατοικίας.
Θα ανοίξεις την πόρτα; Είναι εκεί. Θα κατεβάσεις σκουπίδια; Κάπου θα εμφανιστεί. Πας να παρκάρεις; Κατεβαίνει να κάνει τον τροχονόμο. Θα γυρίσεις αργά; Αύριο πιθανότατα θα ξέρει ήδη ότι «χθες είχες κόσμο».
Και το καλύτερο; Θα σου πει και με απόλυτη φυσικότητα:
«Σε είδα που γύρισες αργά.»
Ναι, το κατάλαβα. Να σου στέλνω πρόγραμμα από πριν να μη στήνεσαι άδικα;

Τα ονόματα που σου σηκώνουν την τρίχα στα γραφεία τελετών
«Ο Άδης», «Το Ύστατο Χαίρε», «Η Τελευταία Κατοικία», «Ο Παράδεισος», «Ο Μπαμπούλας»…
Παιδιά, λίγο έλεος.
Καταλαβαίνω απολύτως το αντικείμενο της επιχείρησης. Δεν χρειάζεται όμως και η ταμπέλα να μου υπενθυμίζει με δημιουργικό τρόπο τη θνητότητά μου κάθε φορά που περνάω απ’ έξω.
Και πάντα έχουν αυτή τη χρυσή καλλιγραφική γραμματοσειρά που κάνει την κατάσταση ακόμη πιο… αισιόδοξη.
Βάλτε ένα επώνυμο. Ένα «Τελετές Παπαδόπουλος». Κάτι απλό, ανθρώπινο, ήσυχο.
Ξέρουμε γιατί ήρθαμε. Δεν χρειάζεται και τίτλος επεισοδίου.

Πότε ακριβώς έγινε πολυτέλεια το να νοικιάζεις ένα σπίτι;
Ανοίγεις αγγελίες και αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως έχασες κάποιο επεισόδιο.
Δυάρι 35 τ.μ., παλιό, χωρίς πάρκινγκ, «μερικώς ανακαινισμένο» –που μπορεί να σημαίνει απλώς ότι άλλαξαν τα πόμολα– και ενοίκιο που θέλει έναν μισθό μόνο του.
Και δεν μιλάμε πια μόνο για Κολωνάκι ή παραλιακή. Οι τιμές έχουν ανέβει παντού, ενώ για έναν νέο άνθρωπο, μια οικογένεια ή κάποιον που ζει μόνος, το να βρει ένα αξιοπρεπές σπίτι σε λογική τιμή έχει γίνει κανονική αποστολή.
Κάποτε έλεγες «πόσο νοίκι πληρώνεις;».
Τώρα πια ρωτάς «πόσες δουλειές κάνεις για να το πληρώνεις;».

Ο DJ οδηγός
Μπαίνεις στο αυτοκίνητο, παίζει ένα τραγούδι, λες «ωραία» και πριν προλάβεις να ακούσεις το ρεφρέν…
κλικ. Άλλος σταθμός.
Δέκα δευτερόλεπτα μετά, πάλι κλικ. Μετά χαμηλώνει. Μετά δυναμώνει. Μετά ξαναχαμηλώνει γιατί «μιλάνε πολύ». Μετά αλλάζει πάλι γιατί «αυτό το έχω ακούσει».
Και κάπως έτσι μια απλή διαδρομή γίνεται audition για 14 ραδιοφωνικούς σταθμούς και τεστ αντοχής για τα νεύρα σου.
Άσε ένα τραγούδι να τελειώσει.
Και κυρίως, άσε το κουμπί του volume ήσυχο για λίγο. Δεν σου έχει κάνει τίποτα.

Το «ευχαριστώ για την αποδοχή»
Σου στέλνει αίτημα φιλίας. Το αποδέχεσαι.
Και δευτερόλεπτα μετά έρχεται μήνυμα: «Ευχαριστώ για την αποδοχή».
Τι απαντάς τώρα; «Παρακαλώ»; «Να ’σαι καλά»; «Καλώς ήρθες στους 5.347 φίλους μου»;
Δεν σε έβαλα σε κλειστό club. Ένα κουμπί πάτησα.


































