Φεύγω για τρεις ημέρες και ετοιμάζω μια βαλίτσα που θα κάλυπτε άνετα δεκαπενθήμερη περιοδεία. Παίρνω τέσσερα παντελόνια, έξι μπλούζες, τρία ζευγάρια παπούτσια και φυσικά κάτι «για καλό». Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα προκύψει ένα απρογραμμάτιστο γκαλά! Στο τέλος κάθομαι πάνω στη βαλίτσα για να κλείσει και νιώθω εξαιρετικά οργανωμένη. Φτάνω στον προορισμό μου και φοράω σχεδόν αποκλειστικά το τζιν και το αγαπημένο μου πουλόβερ. Αλλά δεν πειράζει. Αν με καλέσουν ξαφνικά σε δεξίωση, έχω τουλάχιστον τρεις επιλογές!
Η διαφήμιση που νομίζει ότι είμαι σε συναυλία
Κάθομαι ωραιότατα στον καναπέ μου, βλέπω τη σειρά μου και ξαφνικά… ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ! Ξεκινά η διαφήμιση και νιώθω ότι έχω μεταφερθεί στην πρώτη σειρά συναυλίας, δίπλα στα ηχεία. Το τηλεχειριστήριο γίνεται προέκταση του χεριού μου και παίζω ένα μικρό παιχνίδι με την ένταση. Πάνω, κάτω, πάλι πάνω. Εντωμεταξύ, εγώ ήθελα απλώς να δω ποιος είναι ο δολοφόνος. Όχι να τον ακούσει και η γειτονιά! Πάντως, αν οι διαφημίσεις ήταν άθλημα, αυτή θα είχε πάρει χρυσό στην ένταση.
Το καπάκι με την ανεξάρτητη προσωπικότητα
Υπάρχουν καπάκια που κλείνουν και καπάκια που απλώς σου δίνουν την εντύπωση ότι έκλεισαν. Εγώ, φυσικά, έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στη δεύτερη κατηγορία. Βιδώνω, ελέγχω, βάζω το μπουκάλι στην τσάντα μου και συνεχίζω τη ζωή μου με απόλυτη αυτοπεποίθηση. Μέχρι που ανακαλύπτω ότι έχω αποκτήσει δωρεάν υπηρεσία πλυσίματος για πορτοφόλι, κλειδιά και αποδείξεις. Το πιο αστείο; Κάθε φορά κοιτάζω το καπάκι με ύφος προδομένης, λες και είχαμε δώσει όρκους εμπιστοσύνης. Μάλλον ήρθε η ώρα να αποδεχτώ ότι ορισμένες σχέσεις δεν κλείνουν σωστά!
Το ραντεβού των δέκα που γίνεται έντεκα χωρίς να σου πει κανείς τίποτα!
Έχω ραντεβού στις δέκα. Φτάνω πέντε λεπτά νωρίτερα, κάθομαι στην αίθουσα αναμονής και περιμένω. Δέκα και είκοσι. Δέκα και σαράντα. Έντεκα παρά δέκα. Και το μόνο που ξέρω είναι ότι εξακολουθώ να περιμένω! Δεν περιμένω να λειτουργούν όλα με ακρίβεια δευτερολέπτου. Καθυστερήσεις συμβαίνουν, ειδικά σε χώρους όπου προκύπτουν έκτακτα περιστατικά. Αλλά μια απλή ενημέρωση δεν κοστίζει τίποτα. «Υπάρχει καθυστέρηση περίπου μισής ώρας». Τόσο δύσκολο είναι; Τουλάχιστον να ξέρω αν προλαβαίνω να πιω έναν καφέ!
Γιατί το ραντεβού μπορεί να καθυστερήσει. Η ενημέρωση, όμως, δεν χρειάζεται να περιμένει στην ίδια ουρά!
