Η κοινωνικότητα θεωρείται -ακόμα και σήμερα- από πολλούς κάτι αυτονόητο καλό. Περισσότερες επαφές, περισσότερα ραντεβού, περισσότερη δικτύωση. Τι γίνεται όμως με την κοινωνική εξάντληση; Ας μιλήσουμε για την κοινωνική ενέργεια και την κοινωνική χρεοκοπία.
Social Energy Budgeting
Μιλώντας για «κοινωνική ενέργεια» αναφερόμαστε στους γνωστικούς και συναισθηματικούς πόρους που απαιτούνται για την αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους.
Έρευνες δείχνουν ότι κάθε κοινωνική επαφή ενεργοποιεί: μηχανισμούς αυτορρύθμισης, επεξεργασία κοινωνικών σημάτων, συναισθηματική εργασία. Αυτό εξηγεί γιατί ακόμα και ευχάριστες συναναστροφές μπορεί να κουράζουν.
Από πού προκύπτει το «budgeting»
Όπως τα χρήματα, έτσι και η κοινωνική ενέργεια είναι: πεπερασμένη, επηρεάζεται από το στρες, τον ύπνο, τη δουλειά και δεν ανανεώνεται αυτόματα.
Το Social Energy Budgeting προτείνει συνειδητή διαχείριση: πότε ξοδεύουμε, πότε αποταμιεύουμε, πότε προστατεύοξυμε τα αποθέματά μας.
Πότε «ξοδεύουμε»
Ξοδεύουμε κοινωνική ενέργεια όταν:
-συμμετέχουμε σε έντονες κοινωνικές καταστάσεις
-βρισκόμαστε σε περιβάλλοντα με υψηλές προσδοκίες
-χρειάζεται να είμαστε «παρόντες» συναισθηματικά.
Πότε αποταμιεύουμε
Αποταμίευση σημαίνει:
-χρόνος χωρίς κοινωνικές απαιτήσεις
-σιωπή
-επαφή χωρίς υψηλές απαιτήσεις ή εξηγήσεις
Η έρευνα δείχνει ότι η μοναχικότητα —όχι η απομόνωση— είναι απαραίτητη για την ψυχική αποκατάσταση.
Πότε χρεοκοπούμε
Η κοινωνική «χρεοκοπία» εμφανίζεται ως:
-ευερεθιστότητα
-κοινωνική απόσυρση
-αίσθηση ότι «δεν αντέχω άλλους ανθρώπους»
Δεν πρόκειται για αντικοινωνική συμπεριφορά αλλά για εξάντληση πόρων.
Γιατί τώρα μπαίνει δυναμικά στη συζήτηση
Με την αύξηση των κοινωνικών υποχρεώσεων, των online αλληλεπιδράσεων και της διαρκούς διαθεσιμότητας, η κοινωνική ενέργεια καταναλώνεται πιο γρήγορα από ποτέ.
Το Social Energy Budgeting δεν προτείνει λιγότερες σχέσεις. Προτείνει απλώς πιο βιώσιμες.
Από την ενοχή στην επίγνωση
Τώρα αρχίζουμε να αποδεχόμαστε ότι δεν μπορούμε να είμαστε διαθέσιμοι σε όλους και ότι δεν χρειάζεται να εξηγούμε πάντα την απόσυρση. Επίσης, συνειδητοποιούμε ότι η κοινωνική φροντίδα ξεκινά από τον εαυτό μας. Αυτό που είναι σημαντικό να θυμόμαστε είναι πως η διαχείριση της κοινωνικής ενέργειας σχετίζεται με τον αυτοσεβασμό.
Και ίσως, τελικά, είναι ένας τρόπος να παραμένουμε πραγματικά παρόντες όταν έχει σημασία.
