Καλημέρα SayYesser!!!
Υπάρχει μια αλήθεια που κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί: όσο περισσότερο λες σε κάποιον να κάνει κάτι, τόσο λιγότερο θέλει να το κάνει. Ακόμα κι αν έχεις δίκιο. Ειδικά αν έχεις δίκιο.
Το ξέρουμε όλοι. Το παιδί που δεν διαβάζει. Ο σύντροφος που αφήνει τα ρούχα στην καρέκλα, η οποία πλέον έχει γίνει ανεπίσημη ντουλάπα. Ο συνεργάτης που «το έχει δει» αλλά δεν το έχει στείλει. Ο πελάτης που πρέπει να εγκρίνει κάτι «μέχρι χθες». Κι εσύ εκεί. Υπενθύμιση στην υπενθύμιση. Ευγενικά στην αρχή, με emoji μετά, με νεύρα στο τέλος.
Μόνο που η γκρίνια δεν πείθει. Η γκρίνια δημιουργεί αντίσταση. Ο άλλος δεν ακούει πια το αίτημα. Ακούει έλεγχο. Ακούει «δεν είσαι αρκετός». Ακούει «πάλι μου λένε τι να κάνω». Και κάπως έτσι, αντί να σηκωθεί να μαζέψει τις κάλτσες, τις κοιτάει με επαναστατικό πνεύμα.
Υπάρχει όμως ένας πιο έξυπνος τρόπος. Και θέλει μόνο δύο ερωτήσεις.
Πρώτη ερώτηση: «Από το 1 έως το 10, πόσο έτοιμος είσαι να το κάνεις;». Να καθαρίσεις το δωμάτιο, να ξεκινήσεις γυμναστική, να στείλεις εκείνο το mail, να πάρεις μια απόφαση.
Ο άλλος πιθανότατα θα πει 3. Ή 4. Ή 2,5 αν θέλει να σε εκνευρίσει λίγο παραπάνω. Εκεί δεν αρχίζεις το κήρυγμα. Δεν λες «μόνο τόσο;». Δεν βγάζεις λόγο στο μπαλκόνι. Ρωτάς τη δεύτερη, μαγική ερώτηση: «Γιατί δεν είπες μικρότερο νούμερο;».
Και τότε γίνεται κάτι ωραίο. Ο άλλος αρχίζει να βρίσκει μόνος του τους λόγους. «Ε, γιατί ξέρω ότι πρέπει». «Γιατί θα νιώσω καλύτερα μετά». «Γιατί με αγχώνει που το αφήνω». «Γιατί αν το κάνω, θα ξεμπερδέψω». Μπράβο. Μόλις είπε ο ίδιος αυτό που εσύ προσπαθούσες να του πεις μισή ώρα.
Η διαφορά είναι τεράστια. Άλλο να του πετάς δέκα επιχειρήματα στο κεφάλι και άλλο να ξεστομίζει εκείνος το ένα που πραγματικά τον αφορά. Γιατί οι άνθρωποι εμπιστεύονται περισσότερο αυτό που βγαίνει από το δικό τους στόμα. Όχι αυτό που τους σερβίρεις με ένταση, υπότιτλους και βλέμμα «σε παρακαλώ μη με κάνεις να το ξαναπώ».
Και, μεταξύ μας, πιάνει και στον εαυτό μας. «Από το 1 έως το 10, πόσο έτοιμος είμαι να ξεκινήσω;». Αν η απάντηση είναι 4, ρώτα: «Γιατί όχι 2;». Εκεί θα βρεις το κίνητρο που ήδη υπάρχει. Μικρό, αλλά υπάρχει.
Tip of the Day: Καμιά φορά δεν θέλουμε πίεση. Θέλουμε μια ερώτηση που να μας θυμίσει ότι, κατά βάθος, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε.
