Καλημέρα SayYesser!!!
Υπάρχει μια φράση που σε προσγειώνει γλυκά και λίγο άβολα: αν δεν μπορείς να νιώσεις καλά με τα απλά, τα μεγάλα δεν θα σου φτάσουν ποτέ. Ή αλλιώς αν δεν σου φτάνει το τώρα, δεν θα σου φτάσει ούτε το μετά!
Σκληρό; Λίγο. Αληθινό; Πολύ.
Γιατί έχουμε μάθει να πιστεύουμε πως η χαρά είναι πάντα στο επόμενο. Στο επόμενο σπίτι, στο επόμενο ταξίδι, στα περισσότερα χρήματα, στα λιγότερα κιλά, στη σωστή σχέση, στη μεγάλη επιτυχία, στο «όταν στρώσουν τα πράγματα». Και κάπως έτσι, βάζουμε τη ζωή μας σε αναμονή, σαν να κρατάμε εισιτήριο για μια ευτυχία που θα ξεκινήσει αργότερα.
Μόνο που το αργότερα είναι ύπουλο. Έρχεται, φέρνει κάτι από αυτά που ζητούσαμε, και εμείς βρίσκουμε αμέσως τον επόμενο λόγο για να μην είμαστε ακόμα εντάξει.
Δεν λέω να μην θέλουμε περισσότερα. Να θέλουμε. Να δουλεύουμε, να ονειρευόμαστε, να κυνηγάμε, να εξελισσόμαστε. Αλλά άλλο εξέλιξη και άλλο να ζεις μόνιμα με την αίσθηση ότι η σημερινή σου ζωή είναι απλώς πρόχειρη έκδοση μέχρι να έρθει η κανονική.
Η κανονική είναι αυτή. Με τα άπλυτα, τα άγχη, τα μισοτελειωμένα σχέδια, τα μικρά θαύματα που δεν τα κοιτάμε γιατί περιμένουμε τα μεγάλα. Ο καφές το πρωί. Ένας περίπατος. Ένα σώμα που ακόμα σε πάει. Ένας άνθρωπος που σε ρωτάει αν έφαγες. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα συγκλονιστικό, αλλά πέρασε ήρεμα.
Αν δεν μπορείς να δεις πλούτο σε αυτά, τίποτα δεν θα σου γεμίσει το κενό. Θα αλλάζει μόνο το σκηνικό. Όχι το βλέμμα.
Η ευτυχία δεν είναι να σταματήσεις να θέλεις. Είναι να μη χρειάζεται να τα αποκτήσεις όλα για να νιώσεις ότι έχεις ήδη κάτι.
Tip of the Day: Πριν ζητήσεις την επόμενη μεγάλη αλλαγή, βρες τρία μικρά πράγματα που ήδη έχεις και κάποτε τα ευχόσουν. Γιατί, αν δεν μπορείς να χαρείς το λίγο, το πολύ θα σου φανεί για λίγο αρκετό!
Άντε και καλό μας σαββατοκύριακο!
