Καλημέρα SayYesser!!!
To καλοκαίρι πια είναι στο πικ του και το μυαλό όλων μας ταξιδεύει σε μια παραλία. Ή μήπως βρισκόμαστε ήδη εκεί, αλλά στα κρυφά;
Πριν λίγες μέρες διάβασα μια έρευνα για μια νέα παγκόσμια εργασιακή τάση που ονομάζεται “Quiet Vacationing” (Ήσυχες Διακοπές). Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου το 40% των εργαζομένων στην Ευρώπη παίρνει το λάπτοπ του, κλείνει εισιτήρια και πηγαίνει σε κάποιο νησί ή εξοχικό, δουλεύοντας εξ αποστάσεως χωρίς να το πει στο αφεντικό του. Μετακινούν το ποντίκι κάθε δέκα λεπτά για να φαίνονται “active” στο Teams, βάζουν θολό φόντο στις βιντεοκλήσεις για να μη φαίνεται η μπαλκονόπορτα και ζουν με το άγχος μην ακουστεί κανένας γλάρος την ώρα που μιλάει ο διευθυντής.
Ζούμε σε μια κουλτούρα που μας έχει μάθει να νιώθουμε ενοχές ακόμα και όταν σκεφτόμαστε να ξεκουραστούμε. Το να ζητήσεις άδεια έχει γίνει, για πολλούς, μια άβολη διαδικασία γεμάτη απολογίες. «Συγγνώμη που κουράστηκα, συγγνώμη που θέλω να σταματήσω». Έτσι, οι άνθρωποι προτιμούν να κρύβονται. Να δουλεύουν διπλάσια από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, απλώς και μόνο για να νιώσουν ότι «κλέβουν» λίγες στιγμές καλοκαιριού.
Το “Quiet Vacationing” δεν είναι τεμπελιά. Είναι η άμυνα του σύγχρονου ανθρώπου απέναντι σε μια εργασιακή καθημερινότητα που δεν του επιτρέπει να αποσυνδεθεί.








































