Καλημέρα SayYesser και καλή εβδομάδα!!!
Θυμάσαι εκείνα τα παλιά καλοκαίρια, που η μόνη μας έγνοια ήταν να μην λιώσει το παγωτό και η μόνη μας «οθόνη» ήταν το τζάμι του παραθύρου τις μέρες που έβρεχε;
Όταν ρώτησαν τους γονείς γιατί το έκαναν, η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Θέλαμε να τους χαρίσουμε πίσω την παιδική τους ηλικία».
Κοίταξα την οθόνη του κινητού μου και σκέφτηκα πόσο πολύ έχουμε παραδοθεί στην τεχνολογία. Σήμερα, το να δώσεις σε ένα παιδί μια μπάλα και να το στείλεις στην αλάνα θεωρείται «vintage» ή επικίνδυνο -άσε που δεν υπάρχουν και τέτοιοι χώροι πια στα αστικά κέντρα, ενώ το να του δώσεις ένα tablet για να κάτσει ήσυχο θεωρείται φυσιολογικό. Έχουμε αντικαταστήσει τα γδαρμένα γόνατα με κουρασμένα μάτια και το κρυφτό με άλλη μία πίστα στο Fortnite.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται filters για να δουν τον κόσμο όμορφο, ούτε likes για να νιώσουν ότι αξίζουν. Χρειάζονται χρόνο να βαρεθούν –γιατί από τη βαρεμάρα γεννιέται η δημιουργικότητα– και χώρο για να λερώσουν τα χέρια τους στο χώμα.







































