Καλημέρα SayYesser!!!
Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή στη ζωή που καταλαβαίνεις ότι έχεις μεγαλώσει.
Όχι όταν βλέπεις μια ρυτίδα.
Όχι όταν βρίσκεις μια άσπρη τρίχα.
Ούτε καν όταν αρχίζεις να χαμηλώνεις τη μουσική στο αυτοκίνητο για να… βλέπεις καλύτερα.
Είναι όταν μια Παρασκευή βράδυ έχεις δύο επιλογές:
να βγεις για ποτό ή να μείνεις σπίτι με πιτζάμες.
Και για πρώτη φορά στη ζωή σου η δεύτερη επιλογή μοιάζει πραγματικά συναρπαστική.
Κάπως έτσι αρχίζει όλη η φάση.
Αρχίζεις να χαίρεσαι με πράγματα που παλιά θα σε έκαναν να γελάς: ένα καλό στρώμα, ένα ήσυχο σπίτι, ένα ακυρωμένο ραντεβού, ένα Σαββατοκύριακο χωρίς υποχρεώσεις.
Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί την επόμενη μέρα να βρεθείς έξω μέχρι τις 3 και να λες «σιγά, μια χαρά είμαι».
Είσαι δηλαδή σε εκείνη την υπέροχη περιοχή όπου δεν είσαι ούτε «μεγάλος» ούτε «μικρός».
Είσαι απλώς… πολύ επιλεκτικός με το πού θα χαλάσεις ενέργεια.
Και όσο περνάει ο καιρός καταλαβαίνεις κάτι ακόμα.
Δεν είναι ότι έχεις γίνει λιγότερο αυθόρμητος.
Είναι ότι έχεις γίνει πιο αυστηρός με το τι αξίζει.
Δεν πας παντού.
Δεν απαντάς σε όλους.
Δεν κάνεις παρέα επειδή «έτσι πρέπει».
Δεν μένεις σε τραπέζι που βαριέσαι μόνο και μόνο από ευγένεια.
Και το πιο ωραίο;
Σταματάς σιγά σιγά να νιώθεις ενοχές γι’ αυτό.
Οπότε σήμερα ο καφές είναι αφιερωμένος σε αυτή την περίεργη, αστεία και τελικά πολύ ωραία εποχή της ζωής όπου μπορείς να νιώθεις 28 το πρωί και 72 μετά τις 10 το βράδυ.
Και να είσαι απολύτως εντάξει και με τα δύο.
Tip of the Day: Η ωριμότητα δεν είναι να λες περισσότερα “ναι”. Είναι να ξέρεις σε ποια “όχι” δεν χρειάζεται πια να απολογείσαι.
