Δεν έχω ποτέ μετρητά. Και ναι, μάλλον γίνομαι βάρος…

Καλημέρα SayYesser!!!

Όπως συνηθίζω να σου λέω, μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια και σήμερα θα σου πω για ένα πρόβλημα που ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που το έχει.

Δεν έχω ποτέ μετρητά πάνω μου.

Ποτέ όμως.

Έχω κάρτα, Apple Pay, κινητό, ρολόι, όλα. Μπορώ να πληρώσω σχεδόν οπουδήποτε χωρίς καν να ανοίξω πορτοφόλι.

Μέχρι να έρθει εκείνη η μία στιγμή που κάποιος λέει:
«Μόνο μετρητά.»

Και τότε αρχίζει το γνωστό έργο.

«Έχεις εσύ;»
«Να στα στείλω;»
«Βάλ’ τα τώρα και σου κάνω IRIS.»

Και κάπως έτσι, οι φίλοι μου έχουν γίνει ένα είδος προσωπικού ΑΤΜ.

Το αστείο είναι ότι δεν πρόκειται για μεγάλα ποσά. Ποτέ δεν είναι 200 ευρώ. Είναι 2 ευρώ εδώ, 5 ευρώ εκεί, ένα φιλοδώρημα, ένα ταξί, κάτι από περίπτερο.

Δηλαδή έχω καταφέρει να ζω σε μια εποχή που μπορώ να αγοράσω αεροπορικό εισιτήριο από το κινητό μου σε 30 δευτερόλεπτα, αλλά αν χρειαστούν 3 ευρώ σε κέρματα, έχω καταρρεύσει σαν σύστημα.

Και το χειρότερο;

Κάθε φορά λέω:
«Πρέπει να βγάλω λίγα μετρητά να έχω.»

Δεν βγάζω ποτέ.

Οπότε ναι, αν είσαι από αυτούς που κουβαλάνε πάντα λίγα ψιλά πάνω τους, να ξέρεις κάτι: Κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας άνθρωπος σαν εμένα που βασίζεται πάνω σου περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.

Tip of the Day: Σαββατοκύριακο έρχεται! Βγάλε ένα 20άρικο και άφησέ το μόνιμα στο πορτοφόλι σου για ώρα ανάγκης. Και κυρίως, ξέχνα ότι υπάρχει. Γιατί αν θυμηθείς ότι υπάρχει, θα το φας. (τα λέω σε σένα για να τ’ ακούω εγώ)