Ψωνίζω online πολύ.
Τσάντα; Ναι.
Πουκάμισο; Ναι.
Ζακέτα; Εννοείται.
Ένα χαλαρό φόρεμα; Πολύ πιθανό.
Παντελόνι;
Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν αρκεί να είναι «το νούμερό σου». Πρέπει να κάτσουν σωστά στο δικό σου σώμα. Και αυτό είναι μια πολύ διαφορετική ιστορία.
Μπορεί να ξέρεις ακριβώς τις διαστάσεις σου. Να έχεις μεζούρα. Να έχεις ανοίξει size chart. Να έχεις διαβάσει 37 reviews από ανθρώπους που γράφουν «true to size».
Και μετά να έρθει το παντελόνι και να αποφασίσει μόνο του ότι όχι, σήμερα δεν συνεργαζόμαστε.
Δύο ίδια νούμερα. Δύο διαφορετικές ζωές.
Το πιο εντυπωσιακό είναι τα jeans.
Μπορείς να πάρεις δύο παντελόνια από την ίδια εταιρεία, στο ίδιο νούμερο, και το ένα να κάθεται τέλεια ενώ το άλλο να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν άλλαξε κάτι δραματικά στο σώμα σου μέσα σε τρεις ημέρες.
Δεν άλλαξε.
Άλλαξε το πατρόν, το ύφασμα, η ελαστικότητα, το κόψιμο, η μέση, ο καβάλος, πιθανόν και η διάθεση αυτού που το σχεδίασε.
Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι το «φοράω 42» δεν σημαίνει και πολλά όταν το 42 κάθεται αλλιώς σε κάθε γραμμή.
Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν το σώμα σου δεν είναι ακριβώς όπως το mannequin πάνω στο οποίο μάλλον σχεδιάστηκε.
Αν, για παράδειγμα, έχεις πιο έντονους γοφούς και πιο στενή μέση, το κλασικό έργο είναι γνωστό: σωστό στους γοφούς, μεγάλο στη μέση. Κατεβαίνεις νούμερο; Ωραία. Τώρα έκλεισε στη μέση και σταμάτησε η κυκλοφορία αίματος στους μηρούς.
Υπέροχα.
Υπάρχουν όμως και τα εύκολα online ψώνια
Τσάντες, για παράδειγμα.
Εκεί δεν έχεις δράμα εφαρμογής. Θέλω να ξέρω τις διαστάσεις, τι χωράει μέσα, πόσο είναι το λουρί και αν το υλικό φαίνεται αξιοπρεπές και από κοντά.
Τέλος.
Και με τα πιο χαλαρά tops είμαι πολύ πιο άνετη. Ένα πουκάμισο, ένα cardigan, ένα sweater ή ένα απλό T-shirt αφήνουν περισσότερο περιθώριο λάθους.
Δεν χρειάζεται να πετύχουν ταυτόχρονα γοφούς, μέση, στήθος, ώμους και τη φάση της Σελήνης.
Το ίδιο και με φορέματα που έχουν wrap γραμμή, ρυθμιζόμενη μέση ή πιο loose εφαρμογή. Εκεί μπορείς να πάρεις ένα μικρό ρίσκο.
Το fitted φόρεμα με συγκεκριμένη μέση και γοφό;
Εκεί πάλι ξαναβλέπουμε το δοκιμαστήριο στον ορίζοντα.
Τα σακάκια είναι άλλη ιστορία
Ένα χαλαρό denim jacket ή ένα casual μπουφάν θα το παρήγγελνα χωρίς πολλή σκέψη.
Ένα εφαρμοστό blazer όμως;
Εκεί πρέπει να συμφωνήσουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα: ώμοι, στήθος, μέση, μήκος μανικιού.
Και όλοι έχουμε ζήσει αυτή τη μικρή online προδοσία:
Στο μοντέλο δείχνει σαν να βγήκε από καμπάνια.
Σε σένα φτάνει και δείχνεις σαν να δανείστηκες το σακάκι για μια επαγγελματική συνέντευξη που δεν ήθελες να πας.
Και μετά έχουμε τα παπούτσια
Παπούτσια αγοράζω online.
Αλλά μόνο αν ξέρω ότι μπορώ να τα επιστρέψω χωρίς να χρειαστεί να μπω σε διαδικασία που θυμίζει αίτηση για στεγαστικό.
Γιατί από φωτογραφία μπορείς να καταλάβεις αν αγαπάς ένα παπούτσι.
Δεν μπορείς να καταλάβεις αν μετά από δύο ώρες θα σε μισούν τα πόδια σου.
Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλήθεια του online shopping.
Δεν αγοράζονται όλα με τον ίδιο τρόπο
Όσο περισσότερο ψωνίζεις online, τόσο περισσότερο καταλαβαίνεις κάτι πολύ απλό:
Δεν χρειάζονται όλα τα πράγματα την ίδια στρατηγική αγοράς.
Υπάρχουν κομμάτια που συγχωρούν ένα μικρό λάθος στην εφαρμογή.
Και υπάρχουν άλλα που πρέπει να «κουμπώσουν» πάνω στο σώμα σου με τόση ακρίβεια, ώστε το size chart να μπορεί να σου πει μόνο τη μισή αλήθεια.
Για μένα, το παντελόνι ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Και ναι, μπορεί να αγοράζω online πολύ περισσότερα απ’ όσα θα έπρεπε.
Αλλά όταν πρόκειται για jeans;
Θέλω καθρέφτη, δοκιμαστήριο και εκείνο το μικρό περπάτημα μπρος-πίσω για να δω αν μπορώ όντως να καθίσω.
Τα βασικά.
