Καλημέρα SayYesser, καλή εβδομάδα και καλό μήνα!!!
Υπάρχει μια κούραση που δεν φαίνεται στο σώμα. Δεν πονάει η μέση, δεν βαραίνουν τα πόδια. Βαραίνει το κεφάλι. Είναι αυτή η εξάντληση από την πολλή σκέψη. Από τις σκέψεις που δεν σταματούν ποτέ, από τα «αν», τα «μήπως», τα «θα έπρεπε», τα «τι θα γινόταν αν…».
Σκέφτεσαι συνέχεια. Σκέφτεσαι πριν μιλήσεις, αφού μιλήσεις, αντί να μιλήσεις. Ξαναπαίζεις παλιές συζητήσεις στο κεφάλι σου και κάνεις πρόβες για μελλοντικές. Το βαφτίζεις «προετοιμασία», αλλά στην πραγματικότητα είναι κόλλημα.
Δεν είσαι ήρεμος. Είσαι σε μόνιμη επιφυλακή.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι σκέφτεσαι. Είναι ότι δεν ξέρεις πώς να σταματήσεις. Μάθαμε να πιστεύουμε ότι όσο περισσότερο αναλύουμε τα πάντα, τόσο καλύτερα θα τα καταφέρουμε. Ότι αν βρούμε το «σωστό» σενάριο, θα γλιτώσουμε τον πόνο.
Αλλά η αλήθεια είναι πιο απλή και πιο σκληρή: Το overthinking δεν σε σώζει. Σε παγώνει.
Σε κρατά ξύπνιο τα βράδια, σε μπλοκάρει δημιουργικά, σε γεμίζει άγχος χωρίς λόγο και —το χειρότερο— σε απομακρύνει από το «τώρα».
Και κάπου εκεί έρχεται η ιδέα του No Mind. Όχι σαν μια abstract φιλοσοφία του Instagram, αλλά σαν καθαρή ανακούφιση. No Mind δεν σημαίνει «άδειασα το κεφάλι μου».
Σημαίνει:
-
Δεν χρειάζεται να απαντήσω σε όλα.
-
Δεν χρειάζεται να ελέγξω τα πάντα.
-
Δεν χρειάζεται να αποδώσω συνέχεια.
No Mind είναι να είσαι παρών χωρίς να δίνεις παράσταση. Να υπάρχεις χωρίς να σχολιάζεις διαρκώς τον εαυτό σου. Να κάθεσαι, να αναπνέεις, να κοιτάς ένα κερί, να πίνεις τον καφέ σου χωρίς να σκέφτεσαι τι θα κάνεις αφού τελειώσει η κούπα.
Όχι γιατί έγινες ξαφνικά Zen. Αλλά γιατί κουράστηκες. Και εκεί ανακαλύπτεις την πολυτέλεια του να μην έχεις άποψη για όλα (ακόμα και για τον εαυτό σου)!
Το μυαλό σου δεν θέλει κι άλλη δουλειά. Δεν θέλει κι άλλες τεχνικές χαλάρωσης και «στόχους ηρεμίας». Όταν προσπαθείς να διορθώσεις το overthinking με περισσότερη σκέψη, είναι σαν να σβήνεις φωτιά με βενζίνη.
Η λύση δεν είναι να σκέφτεσαι καλύτερα. Είναι να σκέφτεσαι λιγότερο. Έστω για λίγο. Έστω για μια ανάσα.
Tip of the Day Όταν νιώσεις ότι το μυαλό σου τρέχει σαν τρένο χωρίς φρένα, κλείσε τα μάτια και ψιθύρισε αργά: «Τίποτα να λύσω. Τίποτα να αποδείξω. Τίποτα να γίνω – τώρα.»
Δεν χρειάζεται να σταματήσεις να σκέφτεσαι για πάντα. Αρκεί να δώσεις στο μυαλό σου αυτό που του στερείς καθημερινά: την άδεια να ξεκουραστεί.
Και αν σήμερα δεν τα καταφέρεις; Δεν πειράζει. Αύριο… φτιάχνουμε πάλι καφέ.
