Καλημέρα SayYesser!
Ας μιλήσουμε λίγο για εκείνες τις μέρες που κοιτάς γύρω σου, ξέρεις ακριβώς τι έχεις να κάνεις και παρ’ όλα αυτά… δεν έχεις όρεξη για τίποτα.
Και τότε ξεκινά το γνωστό έργο.
«Τι έπαθα σήμερα;»
«Γιατί δεν μπορώ να συγκεντρωθώ;»
«Μήπως τεμπέλιασα;»
«Μήπως έχω γίνει χάλια;»
Ναι, γιατί προφανώς αν δεν τρέχουμε σαν να μας κυνηγούν, κάτι πάει στραβά.
Μόνο που δεν πάει πάντα κάτι στραβά.
Μερικές φορές δεν είσαι τεμπέλης. Είσαι απλώς γεμάτος.
Γεμάτος πληροφορία. Μηνύματα. Emails. Ειδοποιήσεις. Εκκρεμότητες. Λίστες. Μικρές αποφάσεις που δεν φαίνονται σημαντικές αλλά μαζεύονται από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Να απαντήσω τώρα ή μετά;
Να κλείσω αυτό ή εκείνο;
Να πάρω αυτό;
Να θυμηθώ εκείνο;
Να κανονίσω το άλλο;
Και, φυσικά, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά να θυμηθώ και τι πήγα να κάνω πριν ανοίξω το κινητό μου.
Το σώμα μπορεί να κάθεται σε μια καρέκλα, αλλά το μυαλό έχει ήδη κάνει μαραθώνιο.
Και υπάρχει μια στιγμή που απλώς λέει: δεν παίρνω άλλη πληροφορία.
Το περίεργο είναι ότι αυτή την κούραση δυσκολευόμαστε να τη σεβαστούμε.
Αν έχεις δουλέψει δέκα ώρες όρθιος, θεωρείται λογικό να είσαι κουρασμένος. Αν όμως πέρασες δέκα ώρες σκεπτόμενος, οργανώνοντας, αποφασίζοντας, απαντώντας και προσπαθώντας να κρατήσεις δεκαπέντε πράγματα ταυτόχρονα στον αέρα, μετά αναρωτιέσαι γιατί στις επτά το απόγευμα δεν έχεις καμία διάθεση να κάνεις «κάτι δημιουργικό».
Ε, γιατί δεν είσαι εφαρμογή που χρειάζεται update.
Είσαι άνθρωπος.
Και ίσως κάποιες μέρες αυτό που χρειάζεται δεν είναι να πιέσεις περισσότερο τον εαυτό σου για να «πάρει μπρος».
Ίσως χρειάζεται να του αφαιρέσεις κάτι.
Ένα email μπορεί να περιμένει.
Μια απόφαση μπορεί να πάει για αύριο.
Ένα μήνυμα δεν χρειάζεται απάντηση μέσα σε τρία λεπτά.
Και, ναι, μπορείς να κάτσεις μισή ώρα χωρίς να κάνεις τίποτα χρήσιμο και να συνεχίσει κανονικά να γυρίζει η Γη.
Tip of the Day: Το «δεν έχω όρεξη» δεν σημαίνει πάντα «βαριέμαι». Μερικές φορές σημαίνει απλώς:«Τέρμα για σήμερα.»
Και ίσως, αντί να θυμώσεις με τον εαυτό σου, να αξίζει να τον ακούσεις…
