Υπάρχουν τραγούδια που έχουν περάσει περισσότερα μαζί μας απ’ όσα κάποιοι άνθρωποι. Επιβίωσαν από πρώην που κάποτε θεωρούσαμε «τον άνθρωπό μας», μετακομίσεις, αλλαγές δουλειάς, παρέες που χάθηκαν και φάσεις που σήμερα θυμόμαστε και αναρωτιόμαστε «τι ακριβώς σκεφτόμουν;».
Κι όμως, αυτά έμειναν. Τα ακούμε χρόνια μετά και ξέρουμε ακόμη πότε μπαίνει το ρεφρέν, ποια λέξη ακολουθεί και —κυρίως— ποια εκδοχή του εαυτού μας κρύβεται μέσα τους.
Οι άνθρωποι μπορεί να έφυγαν. Τα τραγούδια, όμως, έμειναν εκεί να μας θυμίζουν ποιοι ήμασταν όταν τους είχαμε ακόμα δίπλα μας.
24 ώρες περπάτημα κάτω από το νερό για καλό σκοπό
Ο Σωτήρης Μπαρμπαρόσος επιστρέφει με μια ακόμη αθλητική πρόκληση, αυτή τη φορά αφιερωμένη στα παιδιά που μάχονται με τον καρκίνο και στις οικογένειές τους.
Στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου, στην παραλία Αναβύσσου δίπλα στο Plaza Resort, επιχειρεί να καταρρίψει το Παγκόσμιο Ρεκόρ 24ωρου υποβρύχιου περπατήματος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζει τα όριά του για καλό σκοπό. Το 2024 είχε ολοκληρώσει, μαζί με τον Παναγιώτη Σάχνικα και τη Λουκία, ένα τρίαθλο 150 χιλιομέτρων για τη στήριξη των ασθενών της ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ.
Αυτή τη φορά, το στοίχημα είναι ξανά πολύ μεγαλύτερο από ένα ρεκόρ.
Γιατί όταν η αντοχή γίνεται τρόπος να στηρίξεις κάποιον άλλον, παύει να είναι απλώς αθλητισμός.
Το meal prep που μου σώζει την εβδομάδα
Το ομολογώ: το meal prep με έχει σώσει. Όχι επειδή ξαφνικά έγινα η γυναίκα που περνάει την Κυριακή της χαμογελαστή μπροστά σε δέκα ταπεράκια ίδιου μεγέθους. Αλλά γιατί στις 8 το βράδυ, όταν έχω τελειώσει δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις και περίπου 147 μικροπράγματα, το τελευταίο που θέλω είναι να αναρωτιέμαι «τι θα φάμε;».
Λίγη οργάνωση από πριν σημαίνει ότι υπάρχει φαγητό έτοιμο, τα παιδιά δεν περιμένουν μέχρι τις 10 και εγώ δεν καταλήγω να μαγειρεύω εξαντλημένη.
Δεν είναι trend ευεξίας. Είναι διαχείριση κρίσεων με τάπερ. Και πραγματικά, μου έχει αλλάξει τις καθημερινές.
Early bird…
Να πηγαίνω νωρίς στο γραφείο. Σήμερα έφτασα 8:15 και ανακάλυψα ξανά πόσο διαφορετικά ξεκινάει η μέρα όταν προλαβαίνεις το χάος. Πριν αρχίσουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, τα «ένα λεπτό μόνο» που ποτέ δεν είναι ένα λεπτό και τα επείγοντα που εμφανίζονται από το πουθενά.
Δεν έγινα ξαφνικά πρωινός άνθρωπος — ας μην υπερβάλλουμε. Αλλά αυτές οι πρώτες ήσυχες ώρες είναι άλλο πράγμα. Μουσική, καθαρό μυαλό και δουλειά χωρίς διακοπές.
Τελικά το early bird δεν πιάνει μόνο το σκουλήκι. Προλαβαίνει και να δουλέψει πριν αρχίσουν όλοι να του μιλάνε.
8:15 στο γραφείο!!! Ποια είμαι και τι έκανα την κανονική Κλαίρη;
