Η «Μεγάλη Παραίτηση» των influencers και το δικαίωμα στην αφάνεια

Τις προηγούμενες ημέρες έπεσα πάνω σε μια είδηση από το εξωτερικό που, αν και πέρασε στα «ψιλά» των περισσότερων ειδησεογραφικών sites, εμένα με έκανε να σταματήσω. Μεγάλοι, επιτυχημένοι influencers παγκοσμίως –άνθρωποι με εκατομμύρια ακόλουθους, που εξαργύρωσαν την καθημερινότητά τους σε χρυσάφι– εγκαταλείπουν μαζικά το TikTok και το Instagram. Κλείνουν τις κάμερες, σβήνουν τα ring lights και παραιτούνται. Ο λόγος; Πλήρες, καθολικό burnout. Εξάντληση.

Και σκέφτηκα: Αν οι επαγγελματίες της «τέλειας ζωής» λυγίζουν κάτω από το βάρος της ίδιας τους της οθόνης, τι κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι;

Ζούμε σε μια εποχή που έχει αναγάγει την παραγωγικότητα σε θρησκεία και την ορατότητα σε μοναδική απόδειξη ύπαρξης. Αν δεν το ανέβασες, έγινε; Αν δεν το μοιράστηκες, το έζησες; Καταλήξαμε να σκηνοθετούμε τον καφέ μας πριν τον πιούμε, να φωτογραφίζουμε το ηλιοβασίλεμα αντί να το κοιτάμε, να «πουλάμε» στον ίδιο μας τον εαυτό μια εκδοχή μας που είναι πάντα χαρούμενη, πάντα δημιουργική, πάντα «εκεί».

Αλλά η αλήθεια είναι ότι η ψυχική εξάντληση δεν κάνει διακρίσεις στα κλικ.

Αυτή η «Μεγάλη Παραίτηση» των influencers δεν είναι απλώς μια digital τάση. Είναι μια κραυγή αγωνίας. Είναι η απόδειξη ότι το να είσαι συνεχώς διαθέσιμος, συνεχώς λαμπερός και συνεχώς έτοιμος να καταναλωθείς από τα μάτια των άλλων, είναι μια δουλειά που σε αδειάζει εσωτερικά. Ο αλγόριθμος είναι ένας αχόρταγος εργοδότης και το «Like» ένα νόμισμα που υποτιμάται συνεχώς.

Σήμερα, λοιπόν, θέλω να σου πω για το δικαίωμα στην αφάνεια. Για την τεράστια, λυτρωτική ομορφιά του να είσαι μη παραγωγικός. Για τη γοητεία του να είσαι, απλώς, απών.

Tip of the Day: Δεν πειράζει αν σήμερα δεν έκανες τίποτα «άξιο για ανάρτηση». Δεν πειράζει αν το σπίτι είναι ανάστατο, αν δεν διάβασες εκείνο το σοφό βιβλίο, αν δεν πήγες γυμναστήριο, αν δεν έχεις να επιδείξεις κανένα νέο επίτευγμα. Η ζωή σου δεν χρειάζεται trailer για να έχει αξία.

Άσε το κινητό στο διπλανό δωμάτιο. Κοίταξε έξω από το παράθυρο. Πιες μια γουλιά από τον καφέ σου – τώρα που ακόμα είναι ακριβώς όπως σου αρέσει. Κι αν σε ρωτήσει κανείς τι έκανες σήμερα, χαμογέλα και πες: «Τίποτα. Και ήταν υπέροχα».