Καλημέρα SayYesser!!!
«Μας εξαπατά εύκολα αυτό που αγαπάμε. Και η αγάπη για τον εαυτό μας μάς κάνει να εξαπατούμε τον εαυτό μας.»
Ο Μολιέρος το είχε καταλάβει αιώνες πριν. Και ίσως σήμερα αυτή η φράση του να είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
Γιατί το μεγαλύτερο ψέμα που ακούμε στη ζωή μας δεν έρχεται από τους άλλους. Το κατασκευάζουμε μόνοι μας.
Λέμε ότι δεν έχουμε χρόνο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουμε προτεραιότητες. Λέμε ότι δεν μπορούμε, ενώ συχνά φοβόμαστε να προσπαθήσουμε. Επιμένουμε ότι «έτσι είμαι εγώ», όταν απλώς έχουμε βολευτεί σε μια συνήθεια που δεν μας κάνει καλό.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι απίστευτα ευρηματικός όταν πρόκειται να προστατεύσει την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Βρίσκει δικαιολογίες. Μεταθέτει ευθύνες. Πείθει ότι φταίνε οι συνθήκες, οι άλλοι, η τύχη, η κακή συγκυρία. Όχι γιατί είναι κακός. Αλλά γιατί δεν του αρέσει να παραδέχεται ότι ίσως χρειάζεται να αλλάξει.
Και κάπου εκεί γεννιέται η πιο ύπουλη μορφή αυταπάτης. Εκείνη που δεν μοιάζει με ψέμα. Μοιάζει με λογική.
Η αλήθεια, όμως, έχει έναν περίεργο τρόπο να επιστρέφει. Μπορεί να την αγνοήσεις για λίγο, να τη σκεπάσεις με δικαιολογίες ή να την κάνεις να σωπάσει. Δεν εξαφανίζεται ποτέ. Περιμένει υπομονετικά μέχρι να είσαι έτοιμος να την κοιτάξεις κατάματα.
Ίσως η προσωπική εξέλιξη να μην ξεκινά όταν διαβάζουμε περισσότερα βιβλία ή παρακολουθούμε περισσότερα σεμινάρια. Ίσως να ξεκινά τη στιγμή που έχουμε το θάρρος να αναρωτηθούμε: «Μήπως αυτό που πιστεύω για μένα είναι απλώς η ιστορία που λέω στον εαυτό μου για να νιώθω ασφαλής;»
Οι πιο ειλικρινείς άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που λένε πάντα την αλήθεια στους άλλους. Είναι εκείνοι που έχουν μάθει να μην κρύβονται από τη δική τους.
Tip of the Day: Κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να λέει «δεν γίνεται», δοκίμασε να το αντικαταστήσεις με το πιο τίμιο: «Μήπως απλώς φοβάμαι;»
