Καλημέρα SayYesser!!!
Σε γενικές γραμμές, είμαι πολύ ευγενική στο τραπέζι.
Τόσο ευγενική, που όταν απομένει το τελευταίο κομμάτι από κάτι που λατρεύω, θα το προσφέρω αμέσως στον άλλον.
«Πάρ’ το εσύ, καλέ!»
Και θα χαμογελάσω.
Θα επιμείνω κιόλας.
«Έλα, πάρ’ το, εγώ χόρτασα!»
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια.
Περιμένω να μου πει όχι.
Και όχι ένα απλό όχι. Ένα κατηγορηματικό «όχι, δεν μπορώ να φάω άλλο, πάρ’ το εσύ».
Για να το πάρω με καθαρή συνείδηση.
Γιατί, μεταξύ μας, αν σου προσφέρω την τελευταία πατάτα και μου απαντήσεις «ευχαριστώ» και την πάρεις, θα με βάλεις σε δύσκολη θέση.
Δεν θα πω τίποτα.
Θα χαμογελάσω σαν πολιτισμένος άνθρωπος.
Αλλά μέσα μου θα αναρωτιέμαι πώς γίνεται να μην κατάλαβες ότι η προσφορά μου συνοδευόταν από την άτυπη υποχρέωση να την αρνηθείς!
Ξέρω, ξέρω.
Δεν είναι και η πιο έντιμη συμπεριφορά.
Από την άλλη, ποιος είπε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι απλές;
Οπότε αποφάσισα το εξής.
Την επόμενη φορά που θα θέλω την τελευταία μπουκιά, θα το πω.
«Τη θέλω!»
Εντάξει, μπορεί πρώτα να ρωτήσω αν τη θέλει κανείς άλλος.
Μην αλλάξω και χαρακτήρα μέσα σε μία μέρα!
Tip of the Day: Αν θέλεις πραγματικά την τελευταία μπουκιά, πες το με χαμόγελο! Η ευγένεια δεν σημαίνει ότι πρέπει πάντα να λες «όχι». Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι η τελευταία μπουκιά. Είναι που θέλουμε να τη φάμε και να πάρουμε και το βραβείο ευγένειας!
👍 LOVE IT: Στον άνθρωπο που σε ρωτάει «το θέλεις;» και περιμένει πραγματικά την απάντηση.
👎 LEAVE IT: Στον εαυτό μου όταν λέω «όχι, ευχαριστώ» και μετά μετανιώνω βλέποντας το γλυκό να απομακρύνεται.
✨ SUGGEST: Δοκίμασε να πεις αυτό που πραγματικά θέλεις, ευγενικά και χωρίς περιττές δικαιολογίες.
