Αγοράζω έναν καφέ για τον δρόμο. Μπαίνω στο αυτοκίνητο.
Προσπαθώ να τον βάλω στη θήκη. Δεν χωράει.
Τον στρίβω λίγο. Τον πιέζω. Τίποτα.
Το ποτήρι είναι σχεδιασμένο σαν μικρό αρχιτεκτονικό έργο, αλλά δεν έχει καμία διάθεση να συνεργαστεί με τη θήκη.
Τελικά το κρατάω στο χέρι μέχρι να βρω πού θα σταματήσω.
Γιατί φυσικά δεν πρόκειται να οδηγήσω κρατώντας καφέ.
Μια απορία έχω μόνο: όταν σχεδιάζουν αυτά τα ποτήρια, τα δοκιμάζουν ποτέ σε πραγματικό αυτοκίνητο;
Η σακούλα σκουπιδιών που γλιστράει μέσα στον κάδο
Ανοίγω τον κάδο. Βάζω τη σακούλα.
Την απλώνω προσεκτικά γύρω από το χείλος.
Όλα καλά. Πετάω το πρώτο σκουπίδι. Η σακούλα κατεβαίνει λίγο.
Πετάω το δεύτερο. Κατεβαίνει κι άλλο. Στο τρίτο έχει πλέον καταλήξει στον πάτο.
Και τώρα όλα τα σκουπίδια βρίσκονται έξω από τη σακούλα, αλλά μέσα στον κάδο.
Πρέπει να τα βγάλω, να ξανατοποθετήσω τη σακούλα και να ξεκινήσω από την αρχή.
Υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορούμε να βελτιώσουμε στην καθημερινότητα.
Ας ξεκινήσουμε από αυτό!
Ο αυτόματος πωλητής που κρατάει τα χρήματα και το προϊόν
Βάζω τα χρήματα. Επιλέγω το προϊόν. Ακούω τον μηχανισμό να λειτουργεί.
Το προϊόν μετακινείται. Λίγο ακόμη. Λίγο ακόμη.
Και σταματάει. Ακριβώς στην άκρη. Δεν πέφτει.
Δεν μπορώ να το φτάσω. Τα χρήματα έχουν αφαιρεθεί κανονικά.
Η συναλλαγή θεωρείται ολοκληρωμένη.
Μόνο που εγώ δεν έχω πάρει τίποτα. Κοιτάζω τη συσκευή.
Η συσκευή κοιτάζει εμένα. Και κάπως έτσι, ένα απλό σνακ μετατρέπεται σε διαπραγμάτευση με μηχάνημα που δεν δέχεται επιχειρήματα.
Η τεχνολογία προχωρά. Οι εργαζόμενοι μένουν πίσω;
Δεν μου αρέσει να διαβάζω για εταιρείες που επενδύουν στο μέλλον τους, την ώρα που εκατοντάδες εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους.
Στις 28 Οκτωβρίου, η Dropbox ανακοίνωσε ότι μειώνει το παγκόσμιο προσωπικό της κατά περίπου 9%, καταργώντας σχεδόν 200 θέσεις. Και μάλιστα, ενώ η ίδια η εταιρεία αναφέρει ότι παραμένει κερδοφόρα.
Η διοίκηση εξηγεί ότι αναδιοργανώνει τις ομάδες της για να επικεντρωθεί στις προτεραιότητες ανάπτυξης.
Δεν αμφισβητώ ότι οι επιχειρήσεις χρειάζεται να εξελίσσονται. Με προβληματίζει, όμως, πόσο συχνά το κόστος αυτής της αλλαγής καταλήγει στους ανθρώπους που εργάστηκαν για να τις φέρουν μέχρι εδώ.
Γιατί πίσω από κάθε ποσοστό περικοπών υπάρχουν άνθρωποι. Και αυτό δεν πρέπει να χάνεται ποτέ μέσα στους ισολογισμούς.
