Καλημέρα SayYesser!!!
Σήμερα λέω να μιλήσουμε για τα δύο εντελώς διαφορετικά είδη ανθρώπων που περνούν από τη ζωή μας. Εκείνους που γίνονται τα πιο όμορφα κεφάλαια στο βιβλίο των αναμνήσεών μας και εκείνους που μας κάνουν να αναζητούμε απεγνωσμένα το κουμπί της ολικής διαγραφής. Με λίγα λόγια με κάποιους γράφεις ιστορία ενώ με κάποιους άλλους θέλεις να διαγράψεις και το ιστορικό!
Οι άνθρωποι που γίνονται ιστορία
Υπάρχουν κάποιες σπάνιες, πολύτιμες συναντήσεις στη ζωή που σε αλλάζουν για πάντα. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους χτίζεις μια κοινή πορεία γεμάτη αυθεντικότητα, γέλιο και αμοιβαία στήριξη. Μαζί τους δεν φοβάσαι να τσαλακωθείς, να δείξεις την ευαλωτότητα σου ή να μοιραστείς τα πιο τρελά σου όνειρα.
Με αυτούς τους ανθρώπους γράφεις ιστορία. Κάθε κοινή σας στιγμή, κάθε δύσκολη μάχη που δώσατε πλάι-πλάι και κάθε εσωτερικό αστείο γίνεται μέρος της προσωπικής σου κληρονομιάς. Ακόμα κι αν οι δρόμοι σας κάποτε χωρίσουν λόγω των συνθηκών, η παρουσία τους αφήνει ένα φωτεινό αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ.
Η ανάγκη για ψηφιακό και συναισθηματικό καθαρισμό
Και μετά, υπάρχουν οι άλλοι. Εκείνοι που μπήκαν στη ζωή σου σαν υπόσχεση, αλλά αποδείχθηκαν ένα διαρκές μάθημα υπομονής – ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, ένα μεγάλο λάθος. Είναι οι άνθρωποι που έφεραν μαζί τους τοξικότητα, χειριστικές συμπεριφορές, ψέματα και μια μόνιμη συναισθηματική εξάντληση.
Όταν η αυλαία πέφτει με αυτούς τους χαρακτήρες, δεν μένει καμία γλυκιά νοσταλγία. Μένει μόνο μια έντονη επιθυμία να καθαρίσεις τον χώρο σου. Θέλεις να διαγράψεις τις συνομιλίες, να σβήσεις τις φωτογραφίες και, αν ήταν δυνατόν, να κάνεις μια επανεκκίνηση στο ίδιο σου το μυαλό για να εξαφανίσεις κάθε ίχνος της παρουσίας τους. Η ανάμνησή τους δεν προσφέρει τίποτα, παρά μόνο μια υπενθύμιση του χρόνου που σπατάλησες σε κάτι που δεν άξιζε.
Η δύναμη του να προχωράς μπροστά
Το να θέλεις να σβήσεις το ιστορικό με κάποιους ανθρώπους είναι μια απόλυτα φυσιολογική αντίδραση αυτοπροστασίας. Δείχνει ότι το μυαλό και η καρδιά σου αρνούνται να κρατήσουν ζωντανό το σκοτάδι.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη νίκη σου απέναντί τους δεν είναι η λήθη, αλλά η απάθεια. Όταν πλέον η σκέψη τους δεν σου προκαλεί ούτε θυμό ούτε πίκρα, τότε το ιστορικό έχει διαγραφεί από μόνο του. Έχεις κρατήσει το μάθημα και έχεις αφήσει πίσω σου το φορτίο.
Tip of the Day: Σήμερα, μην αναλώνεις την ενέργειά σου σκεπτόμενος όσους σε πλήγωσαν ή σε απογοήτευσαν. Άφησε το παρελθόν εκεί που ανήκει – στο αρχείο των σφαλμάτων. Στρέψε την προσοχή σου και το ενδιαφέρον σου σε εκείνους που είναι εδώ, στο παρόν σου, και αποδεικνύουν καθημερινά ότι αξίζουν μια θέση στις μελλοντικές σου ιστορίες.
