Καλημέρα SayYesser!!!
«Άμα τα πολυλές, έλεγε η γιαγιά μου, σίγουρα δεν τα πολυκάνεις».
Και τότε γελούσα. Τώρα… την ακούω να μου χτυπάει τον ώμο κάθε φορά που ανοίγω το στόμα μου λίγο παραπάνω.
Έχεις προσέξει ότι όσο πιο πολύ αναλύουμε ένα project σε φίλους ή στα social, τόσο λιγότερη όρεξη έχουμε μετά να το υλοποιήσουμε; Η επιστήμη λέει ότι όταν ανακοινώνουμε έναν στόχο, ο εγκέφαλος παίρνει μια δόση ντοπαμίνης σαν να τον πέτυχε ήδη. Κλέβουμε, δηλαδή, τη χαρά της επιτυχίας πριν καν ιδρώσουμε. Η παγίδα της «λεκτικής» παραγωγικότητας αλλιώς…
Γιατί κάπου εκεί, ανάμεσα στα μεγάλα λόγια, στα σχέδια με κεφαλαία γράμματα και στις υποσχέσεις που διατυπώνονται πιο ωραία απ’ όσο ζουν, χάνεται το νόημα. Όχι επειδή δεν θέλουμε. Αλλά επειδή μπερδεύουμε τη φλυαρία με την πρόθεση. Και την πρόθεση με την πράξη.
Μιλάμε πολύ. Για όσα θα κάνουμε. Για όσα θα αλλάξουμε. Για το πώς θα αγαπήσουμε αλλιώς, θα φύγουμε, θα τολμήσουμε, θα ζήσουμε. Και όσο τα λέμε, τόσο μοιάζει να τα ξεφουσκώνουμε. Σαν μπαλόνια που τα κρατάς πολλή ώρα στο στόμα και στο τέλος δεν πετάνε. Κρέμονται.
Η γιαγιά μου είχε δίκιο γιατί:
-
Η σιωπή χτίζει, ο θόρυβος γκρεμίζει: Η πραγματική δουλειά γίνεται στην ησυχία. Εκεί που δεν σε βλέπει κανείς.
-
Τα λόγια είναι φτηνά, ο χρόνος ακριβός: Ξοδεύουμε ώρες να εξηγούμε το «γιατί» και το «πώς», ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει ήδη το πρώτο βήμα.
-
Η πράξη δεν χρειάζεται λεζάντα: Αν κάτι είναι καλό, θα μιλήσει μόνο του. Δεν χρειάζεται να το «πολυλέμε» για να πείσουμε τον εαυτό μας ότι αξίζει.
Tip of the Day: Δεν λέω να μη μιλάς. Λέω να προσέχεις πότε μιλάς. Και πόσο. Γιατί υπάρχουν πράγματα που θέλουν σιωπή για να αντέξουν. Σχέδια που θέλουν χώρο. Αποφάσεις που θέλουν θάρρος, όχι ακροατήριο.
Κάποια πράγματα, αν τα πεις νωρίς, τα χάνεις. Αν τα κάνεις αθόρυβα, σε βρίσκουν μόνα τους.
Και κάπως έτσι, αν ζούσε η γιαγιά, θα χαμογελούσε. Όχι επειδή δικαιώθηκε. Αλλά επειδή επιτέλους κατάλαβα.
Το challenge της εβδομάδας:
Διάλεξε ένα πράγμα που λες ότι θα κάνεις εδώ και μήνες. Μην το πεις σε κανέναν. Μην το ανεβάσεις story. Μην το συζητήσεις στον καφέ. Απλώς πήγαινε και κάν’ το.
Άσε τους άλλους να αναρωτιούνται πώς τα κατάφερες. Εσύ θα ξέρεις: σταμάτησες να τα πολυλές και άρχισες να τα πολυκάνεις. Καλό μας σαββατοκύριακο!
