Καλημέρα SayYesser!!!
Είναι τρομακτικό το πόσο συχνά συμβαίνει: αγαπάς μια προβολή, ένα προσεκτικά δουλεμένο «φαίνεσθαι» που ο άλλος σου σέρβιρε σαν γκουρμέ πιάτο. Στην αρχή, όλα είναι φωτεινά. Αγαπάς την ευγένεια που σου δείχνει, τη σιγουριά του, τον τρόπο που χειρίζεται τις λέξεις. Όμως, αυτή η πρώτη εικόνα είναι συχνά ένα δάνειο από το μέλλον που δεν μπορεί να ξεπληρωθεί. Όταν τα φώτα της πρώτης περιόδου σβήσουν και η οικειότητα αρχίσει να βγάζει τις μάσκες, έρχεσαι αντιμέτωπος με την ουσία.
Εκεί ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση. Το να σιχαθείς κάποιον για αυτό που πραγματικά είναι, δεν είναι απλώς μια συναισθηματική μεταστροφή· είναι μια βαθιά υπαρξιακή απογοήτευση. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι η «ευγένεια» ήταν απλώς στρατηγική επιβίωσης και η «σιγουριά» ήταν μια καμουφλαρισμένη αλαζονεία. Η σιχασιά έρχεται ως άμυνα του οργανισμού μας απέναντι στο ψέμα. Όταν το «είναι» του άλλου έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τις αξίες σου, το συναίσθημα παγώνει.
Στη σύγχρονη ζωή, όπου η εικόνα πρωταγωνιστεί, η παγίδα αυτή έχει γίνει καθημερινότητα. Ερωτευόμαστε το «προφίλ» και ξεχνάμε να ελέγξουμε το περιεχόμενο. Όταν όμως η πραγματικότητα χτυπά την πόρτα, η πτώση είναι θορυβώδης. Δεν είναι ότι ο άλλος άλλαξε· απλώς σταμάτησε να προσπαθεί να κρυφτεί. Και εκεί είναι που πρέπει να βρεις τη δύναμη να φύγεις, χωρίς να κατηγορείς τον εαυτό σου που πίστεψε στο όμορφο περιτύλιγμα.
Tip of the Day: Μην βιάζεσαι να δώσεις την καρδιά σου στην «πρώτη ύλη». Ο χρόνος είναι ο μοναδικός αληθινός κριτής. Παρατήρησε πώς φέρεται ο άλλος σε εκείνους που δεν έχει ανάγκη, πώς αντιδρά στην πίεση και πώς διαχειρίζεται τα λάθη του. Εκεί κρύβεται η αλήθεια του, μακριά από τα φίλτρα και τις καλές προθέσεις των πρώτων ραντεβού.
Πιστεύεις ότι η διαίσθησή μας μάς προειδοποιεί νωρίς για το τι κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα, ή τελικά το συναίσθημα μας τυφλώνει τόσο που επιλέγουμε να μην βλέπουμε;
Σε ότι αφορά εμένα, η σκληρή αλήθεια είναι πως συχνά – πυκνά το συναίσθημα με τυφλώνει, με αποτέλεσμα να πέφτω στην παγίδα της εικόνας και να προσγειώνομαι απότομα στην πραγματικότητα του χαρακτήρα…
