Καλημέρα SayYesser!!!
Δεν θα σου πω να αφήσεις το κινητό. Δεν γίνεται. Δεν ζούμε στο 2003, ούτε σε μοναστήρι. Το κινητό είναι εργαλείο, δουλειά, επικοινωνία, GPS, ημερολόγιο, φωτογραφική μηχανή και, ναι, εθισμός. Όλα μαζί. Κι όποιος σου λέει «κόψ’ το απλώς», μάλλον δεν έχει προσπαθήσει ποτέ σοβαρά.
Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε δεν είναι να το κόψουμε. Είναι να το αντικαταστήσουμε. Γιατί έτσι δουλεύουν οι συνήθειες. Δεν εξαφανίζονται. Μετακινούνται.
Κάπου διάβασα μια ιδέα τόσο απλή που σχεδόν γελάς: βάλε στην τσέπη σου ένα μικρό σημειωματάριο. Όχι app. Όχι notes στο κινητό. Ένα κανονικό, φυσικό, χαρτί-και-στυλό πράγμα. Ένα «codex», όπως το λένε. Και όχι, δεν είναι vintage μόδα. Είναι αντίσταση.
Γιατί τι κάνουμε συνήθως όταν περιμένουμε; Στο φανάρι, στο ασανσέρ, στην ουρά, στον καφέ που κρυώνει. Βγάζουμε το κινητό. Χωρίς σκέψη. Χωρίς λόγο. Scroll. Λίγο ακόμα scroll. Και ξαφνικά έχει περάσει χρόνος, χωρίς να έχει μείνει τίποτα.
Ένα σημειωματάριο όμως δεν σε τραβά. Σε περιμένει. Δεν σου δείχνει τίποτα αν δεν του δώσεις εσύ κάτι. Δεν σε μετρά, δεν σε ειδοποιεί, δεν σε διακόπτει. Σε ρωτά σιωπηλά: «έχεις κάτι να πεις;».
Και εκεί αλλάζει το παιχνίδι.
Δεν γράφεις για να γίνεις συγγραφέας. Γράφεις για να σκεφτείς. Μια φράση. Μια ιδέα. Ένα πράγμα που σε ενόχλησε. Ένα που δεν θέλεις να ξεχάσεις. Ένα που φοβάσαι να παραδεχτείς. Το χαρτί αντέχει αυτά που το κινητό διαλύει σε notifications.
Το θέμα δεν είναι να αντικαταστήσεις την τεχνολογία. Είναι να ξαναδώσεις χώρο στη σκέψη. Γιατί όσο το κινητό γεμίζει κάθε κενό, η σκέψη δεν προλαβαίνει να εμφανιστεί. Και χωρίς σκέψη, απλώς καταναλώνεις.
Ίσως λοιπόν δεν χρειάζεσαι λιγότερη οθόνη. Ίσως χρειάζεσαι κάτι στην τσέπη σου που να μην σε τραβά, αλλά να σε κρατά.
Tip of the Day: Η αλήθεια είναι ότι η σκέψη χρειάζεται χώρο. Και το κινητό δεν της τον δίνει.
Οπότε, την επόμενη φορά που θα πιάσεις το κινητό από συνήθεια, πιάσε πρώτα ένα χαρτί. Αν δεν έχεις τι να γράψεις, τότε ίσως δεν είχες και λόγο να κάνεις scroll.
