Τα αγόρασα γιατί έγραφαν «touchscreen». Υποτίθεται ότι θα μπορούσα να χρησιμοποιώ το κινητό χωρίς να παγώνουν τα δάχτυλά μου.
Στην πράξη, πατάω τρεις φορές για να απαντήσω, άλλες τέσσερις για να ξεκλειδώσω και στο τέλος τρίβω την οθόνη σαν να προσπαθώ να βγάλω λεκέ.
Το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει. Εγώ συνεχίζω να πατάω. Κάποια στιγμή βγάζω το γάντι με τα δόντια, με την κομψότητα σκύλου που βρήκε κόκαλο.
Ζεστά είναι, δεν λέω. Απλώς για να μιλήσω με άνθρωπο πρέπει πρώτα να ξεντυθώ. Από τα χέρια!

Ο φακός του κινητού που ανάβει μόνος του στην τσέπη!
Περπατάω στον δρόμο και παρατηρώ ότι κάποιοι με κοιτάζουν περίεργα.
Κοιτάζω κι εγώ. Η τσέπη μου φωτίζει το πεζοδρόμιο σαν προβολέας περιπολικού.
Ο φακός του κινητού έχει ανάψει μόνος του. Πάλι.
Το ίδιο έκανε χθες στο αυτοκίνητο και προχθές στο σούπερ μάρκετ, όπου φώτιζα τα κατεψυγμένα χωρίς να το ξέρω.
Βγάζω το κινητό. Μπαταρία 9%.
Εξαιρετικά. Έχω ξοδέψει όλη μου την ενέργεια για να φωτίζω το εσωτερικό μιας τσέπης.
Το εντυπωσιακό είναι ότι όταν πέφτει το ρεύμα στο σπίτι, δεν θυμάμαι ποτέ πως ανάβει!

Το Bluetooth του αυτοκινήτου που παριστάνει τον άγνωστο!
Μπαίνω στο αυτοκίνητο, βάζω ζώνη και ετοιμάζομαι να ακούσω μουσική.
«Αναζήτηση συσκευών», γράφει η οθόνη.
Συγγνώμη; Επτά χρόνια γνωριζόμαστε!
Κλείνω το Bluetooth. Το ξανανοίγω. Σβήνω τη μηχανή. Την ανάβω πάλι. Διαγράφω τη συσκευή και την προσθέτω από την αρχή.
Τίποτα.
Αποφασίζω να οδηγήσω με την ησυχία μου.
Φτάνω στον προορισμό μου, παρκάρω και ξαφνικά ακούγεται δυνατά το τραγούδι που είχα επιλέξει πριν από σαράντα λεπτά.
Τελικά, δεν έχουμε πρόβλημα σύνδεσης. Έχουμε πρόβλημα στη σχέση μας!

Η προσφορά που για να γλιτώσω χρήματα πρέπει πρώτα να ξοδέψω περισσότερα!
Μπαίνω στο σούπερ μάρκετ για ένα σαμπουάν. Ένα. Το τονίζω.
Βλέπω μια καταπληκτική προσφορά και ενθουσιάζομαι. Μέχρι που διαβάζω τα μικρά γράμματα: «Η τιμή ισχύει με αγορά τριών τεμαχίων».
Τριών; Εγώ ένα κεφάλι έχω!
Στέκομαι μπροστά στο ράφι και κάνω υπολογισμούς. Αν πάρω τρία, γλιτώνω χρήματα. Αν πάρω ένα, πληρώνω περισσότερα. Αν δεν πάρω κανένα, έχω λύσει και το οικονομικό και το υπαρξιακό μου πρόβλημα.
Τελικά φεύγω με τρία σαμπουάν.
Πήγα για οικονομία και γύρισα με απόθεμα για να ανοίξω κομμωτήριο!


































