Kαλημέρα SayYesser!!!
Αυτό το «σκέφτομαι και γράφω» στο σχολείο ήταν τελικά η πρώτη μας επίσημη εκπαίδευση στο πώς να βάζουμε φίλτρα, πώς να ωραιοποιούμε τις καταστάσεις και πώς να κλειδώνουμε το συναίσθημα σε κουτάκια με σωστή σύνταξη και γραμματική. Μας έμαθαν να αναλύουμε το ιδανικό, αντί να αντιμετωπίζουμε το πραγματικό.
Αν το μάθημα στο σχολείο ήταν «νιώθω και κάνω», η ζωή μας θα ήταν αλλιώς. Ίσως σήμερα να μην πέφταμε τόσο εύκολα στην παγίδα της εικόνας. Θα είχαμε μάθει από παιδιά να εμπιστευόμαστε αυτό το «σφίξιμο» στο στομάχι, το ένστικτο που μας λέει την αλήθεια πριν καν προλάβει το μυαλό να τη διαγράψει. Θα κάναμε πράξη αυτό που αισθανόμαστε τη στιγμή που το αισθανόμαστε, αντί να καθόμαστε να αναλύουμε το «γιατί» μέχρι να πείσουμε τον εαυτό μας ότι η βιτρίνα που έχουμε απέναντί μας είναι ολόκληρο το οικοδόμημα.
Σκέψου το: το «σκέφτομαι και γράφω» μας προετοίμασε να γίνουμε καλοί θεατές και κριτικοί. Μας έμαθε να φτιάχνουμε εκθέσεις ιδεών για τη ζωή μας, ενώ η ίδια η ζωή είναι μια σειρά από αυθόρμητες πράξεις. Όταν ερωτευόμαστε μια εικόνα, στην ουσία γράφουμε μια έκθεση για το πώς θα θέλαμε να είναι ο άλλος. Και όταν έρχεται η στιγμή του «κάνω», όταν η πραγματικότητα απαιτεί πράξεις και όχι λόγια, εκεί έρχεται η απότομη προσγείωση. Η σιχασιά που νιώθεις αργότερα δεν είναι τίποτα άλλο από την οργή του «νιώθω» που το φιμώσαμε για χάρη του «σκέφτομαι».
Στη δουλειά, στις σχέσεις, παντού γύρω μας υπάρχει αυτό το «σκέφτομαι και γράφω». Όλοι προσπαθούν να συντάξουν την τέλεια λεζάντα, την τέλεια εικόνα, το τέλειο προφίλ. Αλλά η ζωή δεν διορθώνεται με γόμα. Αν είχαμε το θάρρος να λειτουργούμε με το «νιώθω και κάνω», θα φεύγαμε από εκεί που δεν μας ταιριάζει με την πρώτη ματιά, χωρίς να περιμένουμε να ολοκληρωθεί το κεφάλαιο της απογοήτευσης.
Tip of the Day: Σταμάτα να γράφεις «εκθέσεις» για τους ανθρώπους που συναντάς. Μην προσπαθείς να εξηγήσεις τη συμπεριφορά τους με τη λογική. Αν κάτι μέσα σου «κλωτσάει», είναι το ένστικτό σου που σου φωνάζει ότι η εικόνα είναι ψεύτικη. Άκου το «νιώθω» σου και κάνε το επόμενο βήμα μακριά από οτιδήποτε σε αναγκάζει να υποκρίνεσαι.
Πιστεύεις ότι αν αλλάζαμε σήμερα τον τρόπο που αντιδρούμε, αν αφήναμε τις αναλύσεις και περνούσαμε στις πράξεις, θα έμενε κανείς από αυτούς που τώρα «αγαπάμε» μόνο για τη βιτρίνα τους; Food for thought και καλό μας σαββατοκύριακο!
