Να μην έχω μπαταρία στο κινητό πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή. Όχι όταν κάθομαι σπίτι δίπλα στον φορτιστή. Όταν είμαι έξω, περιμένω σημαντικό τηλέφωνο, χρειάζομαι GPS, πρέπει να πληρώσω ή ψάχνω ένα μήνυμα που φυσικά πρέπει να βρω τώρα.
Και τότε εμφανίζεται το 10%. Μετά το 5%. Μετά το 1%, που ξαφνικά σε μετατρέπει σε άνθρωπο άλλης εποχής: χαμηλώνεις φωτεινότητα, κλείνεις εφαρμογές και αποφεύγεις μέχρι να κοιτάξεις την ώρα.
Το κινητό μου έχει εξαιρετικό timing. Απλώς για όλους τους λάθος λόγους.
Τα λαχανικά χωρίς προσωπικότητα
Αχ τα άνοστα λαχανικά. Εκείνα που τα τρως και αναρωτιέσαι αν μασάς κολοκύθι ή απλώς κάτι πράσινο με νερό.
Ναι, θέλω να τρώω σωστά. Ναι, θα φάω το μπρόκολο, τα φασολάκια, τον αρακά και όλη την παρέα. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί «υγιεινό» πρέπει να σημαίνει αυτομάτως και «τιμωρία».
Βάλε μυρωδικά, λεμόνι, μπαχαρικά, λίγο καλό ελαιόλαδο. Κάνε κάτι. Δώσε τους μια ευκαιρία να αποκτήσουν χαρακτήρα.
Δεν ζητάω να γίνει το μπρόκολο παστίτσιο. Απλώς να έχει έναν λόγο ύπαρξης.
Στον ήλιο. Κανονικά.
Τα ξεσκέπαστα φορτηγά διανομής, ακόμη και πολύ μεγάλων brands, που μεταφέρουν προϊόντα εκτεθειμένα στον καυτό ήλιο ή τα ξεφορτώνουν και τα αφήνουν στο πεζοδρόμιο μέχρι να μπουν στο κατάστημα.
Και κάπου εκεί αρχίζεις να σκέφτεσαι πόση ώρα βρίσκονται εκεί, σε τι θερμοκρασία και αν αυτό που μετά θα πάρεις από το ράφι πέρασε προηγουμένως ένα μικρό καλοκαιρινό camp στην άσφαλτο.
Όταν μιλάμε ειδικά για τρόφιμα και ευαίσθητα προϊόντα, η σωστή μεταφορά και αποθήκευση δεν είναι λεπτομέρεια.
Το μεγάλο logo στο φορτηγό δεν λειτουργεί ως αντηλιακό.
Ξυπνήσαμε, ευχαριστούμε
Οι πειραγμένες εξατμίσεις μέσα στη νύχτα. Εκεί που έχει ησυχάσει η γειτονιά, κοιμούνται παιδιά, άνθρωποι έχουν πέσει στο κρεβάτι και ξαφνικά περνάει κάποιος αποφασισμένος να ενημερώσει τρία οικοδομικά τετράγωνα ότι διαθέτει μηχανή ή αυτοκίνητο.
Δεν ξέρω ποιο ακριβώς είναι το achievement. Ότι κάνει θόρυβο; Το καταλάβαμε. Ότι γυρίσαμε όλοι πλευρό στις 2:17; Επίσης.
Αγάπα το όχημά σου, πείραξέ το, καμάρωσέ το. Αλλά μέσα στη νύχτα υπάρχει και κάτι που λέγεται κοινή ησυχία.
Δεν χρειάζεται να ξυπνήσει όλος ο Πειραιάς για να μάθουμε ότι πέρασες.
