Συγγνώμη, πρέπει να είμαι καλός σε όλα από την πρώτη μέρα;

Καλημέρα SayYesser!!!

Έχω παρατηρήσει κάτι καταπληκτικό σε εμάς τους ενήλικες.

Δεν μας αρέσει καθόλου να είμαστε αρχάριοι.

Θέλουμε να ξεκινήσουμε γυμναστήριο και να ξέρουμε ήδη όλες τις ασκήσεις. Να μάθουμε μια ξένη γλώσσα και να μιλάμε με άψογη προφορά. Να φτιάξουμε ένα γλυκό για πρώτη φορά και να βγει σαν φωτογραφία από επαγγελματικό ζαχαροπλαστείο.

Κι αν κάτι δεν πετύχει;

«Δεν το έχω εγώ αυτό».

Αλήθεια; Το δοκίμασες μία φορά, δεν σου βγήκε και αποφάσισες ότι δεν γεννήθηκες γι’ αυτό;

Με αυτή τη λογική, αν τα μωρά εγκατέλειπαν την προσπάθεια στο πρώτο τους πέσιμο, θα κυκλοφορούσαμε όλοι στα τέσσερα!

Το αστείο είναι ότι όταν βλέπουμε ένα παιδί να μαθαίνει κάτι, έχουμε απεριόριστη υπομονή.

Το ενθαρρύνουμε, το χειροκροτούμε, του λέμε «μπράβο, ξαναπροσπάθησε!».

Όταν όμως είμαστε εμείς στη θέση του αρχάριου;

Θέλουμε να εξαφανιστούμε.

Μην τυχόν και μας δει κάποιος να κάνουμε λάθος. Μην τυχόν και φανεί ότι δεν είμαστε καλοί. Μην τυχόν και χρειαστεί να ζητήσουμε βοήθεια.

Και κάπως έτσι, αντί να απολαμβάνουμε τη διαδικασία, αρχίζουμε να βαθμολογούμε τον εαυτό μας.

Πόσο γρήγορα έμαθα; Πόσο καλά τα κατάφερα; Είμαι καλύτερος από τους υπόλοιπους;

Μισό λεπτό!

Πότε αποφασίσαμε ότι κάθε χόμπι πρέπει να είναι διαγωνισμός;

Δεν μπορείς απλώς να παίζεις απαίσια τένις και να περνάς υπέροχα;

Να φτιάχνεις στραβές κεραμικές κούπες και να τις λατρεύεις;

Να πηγαίνεις σε μάθημα χορού και να κινείσαι προς την αντίθετη κατεύθυνση από όλους τους υπόλοιπους;

Προσωπικά, βρίσκω κάτι πολύ γοητευτικό στους ανθρώπους που δεν φοβούνται να φανούν λίγο αδέξιοι.

Που γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν χρειάζεται να αποδείξουν κάτι.

Που μπορούν να πουν «είμαι χάλια σε αυτό, αλλά περνάω τέλεια!».

Γιατί μεγαλώνοντας αποκτούμε εμπειρία, γνώσεις και δεξιότητες, αλλά μερικές φορές χάνουμε την άνεση να είμαστε απλώς μαθητές.

Tip of the Day: Δεν γίνεται να είμαστε όλοι επαγγελματίες σε όλα. Κάποιος πρέπει να κάνει και τον αρχάριο. Και, μεταξύ μας, αυτός συνήθως έχει τις καλύτερες ιστορίες να διηγηθεί!

LOVE IT: Τον άνθρωπο στο πρώτο μάθημα χορού που κάνει όλα τα βήματα λάθος, αλλά χαμογελάει περισσότερο απ’ όλους!

LEAVE IT: Το «άσ’ το, δεν το έχεις» μετά την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια. Ευχαριστούμε πολύ για την αξιολόγηση. Πότε ακριβώς σας προσλάβαμε ως κριτική επιτροπή;

SUGGEST: Κάνε κάτι στο οποίο δεν είσαι ιδιαίτερα καλός, μόνο και μόνο επειδή σε ευχαριστεί. Χωρίς στόχους, βαθμολογία ή φωτογραφία για τα social!