Καλημέρα SayYesser!!!
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, δεν θέλω να σου μιλήσω για θερμίδες, βιταμίνες και διατροφικές συνήθειες.
Θέλω να σου μιλήσω για τη γιαγιά μου.
Για εκείνα τα μεσημέρια που γύριζα από το σχολείο και ήξερα ότι θα τη βρω στην κουζίνα να μαγειρεύει.
Δεν χρειαζόταν να δω τι είχε φτιάξει. Η μυρωδιά με υποδεχόταν πριν καν μπω καλά καλά στο σπίτι.
Και μαζί της ερχόταν κάτι που τότε δεν ήξερα να το ονομάσω.
Ασφάλεια. Θαλπωρή.
Εκείνη η υπέροχη, παιδική βεβαιότητα ότι όλα είναι εντάξει.
Ότι όσο δύσκολη κι αν ήταν η μέρα μου στο σχολείο, υπήρχε μια γνώριμη κουζίνα, ένα φαγητό που ετοιμαζόταν και ένας άνθρωπος που με περίμενε.
Τότε τα θεωρούσα όλα αυτά αυτονόητα.
Όπως θεωρούμε αυτονόητα σχεδόν όλα τα σπουδαία πράγματα όταν είμαστε παιδιά.
Δεν σκεφτόμουν πόση ώρα είχε περάσει η γιαγιά μου μαγειρεύοντας. Ούτε ότι εκείνη η καθημερινή φροντίδα ήταν ένας τρόπος να μου λέει «σ’ αγαπώ», χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιεί τις λέξεις.
Εγώ απλώς γύριζα από το σχολείο.
Κι εκείνη ήταν εκεί.
Μεγαλώνοντας, έχω φάει σε υπέροχα εστιατόρια, έχω δοκιμάσει διαφορετικές κουζίνες, πιάτα που έμοιαζαν με έργα τέχνης.
Αλλά κανένα δεν μπορεί να αντικαταστήσει εκείνα τα απλά μεσημεριανά.
Γιατί στην κουζίνα της γιαγιάς μου δεν χρειαζόταν να αποδείξω τίποτα. Να είμαι καλή σε κάτι. Να εξηγήσω πώς αισθανόμουν.
Μπορούσα απλώς να είμαι παιδί.
Σήμερα, μέσα στην καθημερινότητα που τρέχει με χίλια, σκέφτομαι πόσο σπουδαίο ήταν αυτό το μικρό τελετουργικό.
Να υπάρχει κάποιος που σε περιμένει. Μια θέση για σένα στο τραπέζι. Ένα μέρος όπου μπορείς να αφήσεις όλο τον κόσμο απέξω.
Και ίσως αυτό να θέλω περισσότερο να κρατήσω από εκείνα τα χρόνια. Όχι μια συγκεκριμένη συνταγή, αλλά εκείνο το συναίσθημα. Και, όσο μπορώ, να το χαρίζω κι εγώ στους ανθρώπους που αγαπώ.
Tip of the Day: Την επόμενη φορά που θα μαγειρέψεις για κάποιον, μην αγχωθείς να είναι όλα τέλεια. Μερικές φορές η καλύτερη φιλοξενία είναι ένα απλό φαγητό κι ένας άνθρωπος που έχει πραγματικά χρόνο να σε ακούσει.
LOVE IT
Εκείνο το «έλα, κάτσε να φας» που κρύβει περισσότερη αγάπη από χίλιες μεγάλες κουβέντες.
LEAVE IT
Το να τρώμε όλοι μαζί στο ίδιο τραπέζι, αλλά ο καθένας να κοιτάζει το κινητό του. Το φαγητό είναι μπροστά μας. Οι άνθρωποι πού είναι;
SUGGEST
Πάρε σήμερα τηλέφωνο κάποιον δικό σου και ζήτησέ του μια παλιά οικογενειακή συνταγή. Όχι μόνο τα υλικά. Ρώτησέ τον και την ιστορία της.
