Η Converse απέσυρε διαφήμιση με την Karina των aespa μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η τελική εικόνα της καμπάνιας. Ο φωτισμός και η προβολή πάνω στη λευκή φούστα της δημιουργούσαν ένα τριγωνικό σχήμα που αρκετοί θεώρησαν ότι παρέπεμπε σε κουκούλα της KKK.
Και μετά υπήρχαν τα παπούτσια.
Στη μία εικόνα, η Karina κρατούσε ένα ζευγάρι μαύρα Converse χαμηλά στο πλάι, έτσι ώστε ο φωτισμός και η σύνθεση να τα κάνουν να μοιάζουν σαν να κρέμονται κάτω από τη λευκή φιγούρα. Σε άλλη εικόνα της ίδιας καμπάνιας, παπούτσια εμφανίζονταν κρεμασμένα από κλαδί δέντρου. Αυτός ο συνδυασμός έκανε αρκετούς θεατές να δουν αναφορά σε λιντσάρισμα — όχι επειδή τα παπούτσια από μόνα τους είχαν κάποιο τέτοιο νόημα, αλλά λόγω του συνολικού οπτικού συμβολισμού.
Και κάπου εδώ είναι που αρχίζεις να αναρωτιέσαι:
πόσα άτομα είδαν αυτή τη φωτογραφία πριν δημοσιευθεί;
Φωτογράφος, δημιουργική ομάδα, art director, διαφημιστική, στελέχη του brand, εγκρίσεις, διορθώσεις, τελική έγκριση.
Μια μεγάλη καμπάνια δεν ανεβαίνει κατά λάθος από έναν άνθρωπο στις δύο το βράδυ.
Περνάει από χέρια. Από οθόνες. Από συσκέψεις. Από ανθρώπους που πληρώνονται ακριβώς για να βλέπουν αυτά που ο υπόλοιπος κόσμος θα δει σε δύο δευτερόλεπτα.
Η Converse την απέσυρε και απολογήθηκε.
Αλλά όταν χρειάζεται ολόκληρο το ίντερνετ για να σου δείξει τι υπάρχει μπροστά στα μάτια σου, το πρόβλημα δεν είναι πια η κακή στιγμή.
Είναι η κακή επιμέλεια.
Όχι, δεν χρειάζεται να βλέπουμε και γλώσσα
Δεν είναι θέμα ηλικίας. Είναι θέμα χώρου, timing και κοινής λογικής.
Άλλο ένα φιλί στην παρέα κι άλλο να γλωσσοφιλιέστε λες και οι υπόλοιποι είμαστε κομπάρσοι στις «Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι».
Χαιρόμαστε που περνάτε καλά. Αλήθεια.
Αλλά αν για να συνεχίσουμε την κουβέντα πρέπει να κοιτάμε όλοι επίμονα το μενού, μάλλον το παρακάνατε.
Και στην τελική, όπως λέμε και στο χωριό: get a room! Αστειεύομαι, προφανώς και στο χωριό το σωστό είναι “ξετσαγλιαστήκατε πια”
Λίγη τσίχλα και συνεχίζουμε
Να μιλάς με κάποιον και πριν προλάβεις να ακούσεις τι λέει, να έχει ήδη φτάσει σε σένα η ανάσα του.
Καφές, τσιγάρο, σκόρδο, ξηροστομία — όλα μαζί σε ένα μικρό σύννεφο.
Δεν λέμε να κυκλοφορούμε με στοματικό διάλυμα στην τσέπη σαν εξοπλισμό επιβίωσης.
Αλλά μια τσίχλα, μια καραμέλα, λίγο νερό;
Κοινωνική προσφορά.
