Δεν είναι τίποτα, μια ιωσούλα είναι! Είπε όλη η Ελλάδα…!

 

Υπάρχει μια εποχή του χρόνου που το «τι κάνεις;» έχει μόνο τρεις πιθανές απαντήσεις: «Κάτι με τριγυρίζει», «μόλις συνήλθα» και «μην πλησιάζεις». Αν γνωρίζεις κάποιον που απαντά «μια χαρά», τον κοιτάς καχύποπτα. Ή δεν βγαίνει από το σπίτι ή ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε.

Στο γραφείο ακούγονται βήχας, φύσημα μύτης και φτέρνισμα σε διαφορετικές τονικότητες. Στο σχολείο η απουσιολόγος κοντεύει να ζητήσει ενισχύσεις. Στις ομαδικές συνομιλίες η πιο συχνή ερώτηση δεν είναι «πού θα πάμε;» αλλά «εσείς τι περάσατε;». Κι αν κάποιος πει «είναι απλώς μια ιωσούλα», όλοι κάνουμε μισό βήμα πίσω. Διακριτικά. Σαν χορογραφία.

Το «δεν κολλάω» δεν είναι ιατρική γνωμάτευση!

Πάντα υπάρχει ένας άνθρωπος που εμφανίζεται στη δουλειά με βραχνή φωνή, κόκκινη μύτη και μια σακούλα χαρτομάντιλα, για να ανακοινώσει πανηγυρικά: «Μην ανησυχείτε, δεν είναι τίποτα».

Ευχαριστούμε για την ενημέρωση. Θα τη διαβιβάσουμε και στον ιό.

Κι όμως, αυτή η μικρή φράση κρύβει μια μεγάλη συνήθεια: να θεωρούμε την παρουσία μας παντού απόδειξη υπευθυνότητας. Ακόμη κι όταν το πιο υπεύθυνο πράγμα είναι να μείνουμε σπίτι, να ξεκουραστούμε και να μη μοιράσουμε την ίωση σε ολόκληρο το τμήμα.

Πλέον κανονίζουμε εξόδους με την επιφύλαξη της ίωσης!

«Παρασκευή βράδυ, όλοι μαζί για φαγητό;»

«Ναι, αν είμαστε καλά μέχρι τότε».

Μια απάντηση που κάποτε θα ακουγόταν υπερβολικά απαισιόδοξη και τώρα αποτελεί απολύτως φυσιολογικό όρο της συμφωνίας.

Την Παρασκευή το μεσημέρι αρχίζουν οι απώλειες. Ο ένας έχει πυρετό, ο άλλος πονόλαιμο, ο τρίτος «είναι καλύτερα, αλλά καλύτερα να μην έρθει». Από δέκα άτομα μένουν τέσσερα, εκ των οποίων το ένα δηλώνει ότι «κάτι το γυροφέρνει».

Στο τέλος ακυρώνεται η έξοδος και ξανακανονίζεται για την επόμενη εβδομάδα. Αισιόδοξοι άνθρωποι είμαστε. Δεν μαθαίνουμε με τίποτα!

Μήπως τελικά δεν είναι μόνο η εντύπωσή μας;

Αυτή την περίοδο κυκλοφορούν διαφορετικοί αναπνευστικοί ιοί. Σύμφωνα με την έκθεση του ΕΟΔΥ για τις 9–15 Νοεμβρίου, η θετικότητα της γρίπης στο δίκτυο επιτήρησης της κοινότητας ξεπέρασε το εποχικό όριο του 10%. Καταγράφηκαν επίσης 88 νέες εισαγωγές ασθενών με γρίπη και 233 με COVID-19. Ο RSV, αντίθετα, παρέμενε σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλη η Ελλάδα είναι άρρωστη. Σημαίνει όμως ότι η εποχή των ιώσεων έχει κάνει αισθητή την παρουσία της. Και το υποκοριστικό «ιωσούλα» δεν κάνει απαραίτητα μια λοίμωξη πιο αθώα.

Η οικογενειακή σκυταλοδρομία

Το πιο συναρπαστικό, βέβαια, συμβαίνει στο σπίτι. Αρρωσταίνει το παιδί τη Δευτέρα, ο ένας γονιός την Πέμπτη και ο άλλος μόλις όλοι ανακοινώσουν ότι «επιτέλους περάσαμε το δύσκολο».

Η μόνη σταθερά είναι το θερμόμετρο, που μετακινείται από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν οικογενειακό κειμήλιο.

Κι επειδή δεν υπάρχει μαγικό κουμπί «παύση ιώσεων», κρατάμε τα βασικά: πλένουμε χέρια, αερίζουμε τους χώρους, καλύπτουμε τον βήχα μας και περιορίζουμε τις επαφές όταν είμαστε άρρωστοι. Για συμπτώματα που μας ανησυχούν, συμβουλευόμαστε γιατρό. Και δεν ξεχνάμε τους εμβολιασμούς που μας συστήνονται.

Όχι πανικός. Κοινή λογική.

Και την επόμενη φορά που κάποιος θα εμφανιστεί βήχοντας και θα πει «μη φοβάστε, μια ιωσούλα είναι», ας του προσφέρουμε με αγάπη ένα ζεστό ρόφημα. Και την εξαιρετική ιδέα να το πιει στο σπίτι του.

Γιατί το μοίρασμα είναι υπέροχο. Εκτός αν μιλάμε για ιούς!