Το mail «σήμερα θα λείπω από το γραφείο». Και όχι μία φορά. Επτά-οκτώ φορές μέσα στον μήνα. Χαίρομαι που έχεις πρόγραμμα, αλλά γιατί πρέπει να το ξέρω προκαταβολικά; Αν σου στείλω κάτι και λείπεις, βάλε auto-reply. Θα ενημερωθώ ακριβώς τη στιγμή που η απουσία σου με αφορά. Δεν χρειάζομαι εβδομαδιαίο δελτίο παρουσιών. Σε λίγο θα λαμβάνουμε και «12:30 κατεβαίνω για καφέ, επανέρχομαι».
Για να μπεις, πρέπει πρώτα να μας αφήσεις να βγούμε. Απλά μαθηματικά είναι.
Ακούγεται το «ντιν» και παίρνεις θέση ακριβώς μπροστά στην πόρτα του ασανσέρ. Ανοίγει και ξαφνικά κοιταζόμαστε σαν να μην περίμενε κανείς ότι μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι μέσα. Μετά αρχίζει η χορογραφία: εμείς δεξιά, εσύ δεξιά. Εμείς αριστερά, εσύ αριστερά. Μισό βήμα πίσω ή στο πλάι. Τόσο χρειάζεται. Πρώτα βγαίνουμε, μετά μπαίνεις. Μαθηματικά Δημοτικού.
Βάλε δύο γραμμές στο invite. Να ξέρουμε γιατί ερχόμαστε.
«Catch up». Αύριο, 11:30. Τριάντα λεπτά. Τέσσερα άτομα. Καμία άλλη πληροφορία. Catch up για τι; Project; Πελάτη; Κάτι που πήγε στραβά και δεν το ξέρω ακόμη; Μέχρι να έρθει η ώρα, έχω προλάβει να φτιάξω δεκαεπτά σενάρια. Γράψε απλώς «να δούμε το Χ και να αποφασίσουμε το Ψ». Θα έρθω προετοιμασμένος και δεν θα ψάχνω από το προηγούμενο βράδυ τι έκανα.
Η κυλιόμενη δεν έχει φρένο. Εσύ έχεις.
Κατέβηκες από την κυλιόμενη. Μην σταματήσεις ακριβώς εκεί για να κοιτάξεις κινητό, να βρεις πού είναι το Zara ή να αποφασίσεις πού θέλεις να πας. Γιατί πίσω σου συνεχίζουν να έρχονται άνθρωποι και η κυλιόμενη δεν διαθέτει αισθητήρα υπαρξιακής αναζήτησης. Πήγαινε δύο βήματα μπροστά. Μετά μπορείς να κάνεις όση περισυλλογή θέλεις.
Θέλω να παραγγείλω πατάτες, όχι να μπω σε website.
Το QR menu χωρίς κανένα κανονικό menu. Τέσσερις άνθρωποι σε ένα τραπέζι, τέσσερα κινητά στα χέρια. Ο ένας έχει 3% μπαταρία, ο άλλος δεν πιάνει σήμα, στον τρίτο δεν ανοίγει το link και ο τέταρτος ψάχνει τα κυρίως ανάμεσα σε pop-ups. Ναι στο QR. Αλλά άφησε και δύο χάρτινα menu για όποιον θέλει απλώς να ξεφυλλίσει, να διαλέξει και να συνεχίσει την κουβέντα. Θέλω πατάτες. Όχι να αποδεχτώ cookies.
