Μπαίνεις σε ένα post και βλέπεις από κάτω: @ακόλουθοι.
Όχι γιατί έγινε κάτι επείγον. Όχι γιατί υπάρχει κάποια ανακοίνωση που αλλάζει τη ζωή μας. Απλώς επειδή κάποιος αποφάσισε ότι όλοι όσοι τον ακολουθούν πρέπει οπωσδήποτε να δουν το post του.
Μία φορά, άντε. Δύο, το συζητάμε. Κάθε μέρα όμως, αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με ενημέρωση και περισσότερο με ψηφιακό σκούντημα.
Αν θέλουμε να το δούμε, θα το δούμε. Δεν χρειάζεται να μας φωνάζεις έναν έναν.
Το μήνυμα που έστειλες μόνο τηλεπαθητικά
Το διάβασες. Σκέφτηκες την απάντηση. Τη διατύπωσες τέλεια μέσα στο κεφάλι σου.
Και μετά… δεν πάτησες αποστολή.
Τρεις μέρες αργότερα:
— Γιατί δεν μου απάντησες;
— Μα σου απάντησα!
Όχι. Δεν απάντησες. Έκανες απλώς πρόβα.
Τα τρία ερωτηματικά της ανυπομονησίας
Δεν απάντησες για 7 λεπτά και ξαφνικά εμφανίζεται:
???
Όχι «όλα καλά;». Όχι «όταν μπορέσεις». Μόνο τρία ερωτηματικά, λες και χάθηκε αεροπλάνο από το ραντάρ.
Αν είναι επείγον, πάρε τηλέφωνο. Αν δεν είναι, άσε λίγο τον άλλον να ζήσει πριν ξεκινήσει η ανάκριση.
Η απάντηση θα έρθει. Τα “???” πάντως δεν τη φέρνουν πιο γρήγορα.
Η καλημέρα που δεν τελειώνει ποτέ
Ένας γράφει «καλημέρα» στο group.
Μετά ξεκινάνε:
☕ καφέδες
🌞 ήλιοι
🌸 λουλούδια
GIF που κουνιούνται
καρδούλες
κι άλλες καλημέρες.
Και κάπως έτσι, χωρίς να έχει συμβεί απολύτως τίποτα, έχεις 48 ειδοποιήσεις πριν τις 9:15.
Αν απαντήσουν όλοι, μέχρι να τελειώσει η καλημέρα θα λέμε καληνύχτα.
Η ερώτηση που δεν ήταν ποτέ ερώτηση
Σου στέλνει:
«Να σε πάρω;»
Και πριν προλάβεις να ανοίξεις καν το μήνυμα…
ΚΛΗΣΗ.
Τότε γιατί ρώτησες;
Δεν ζήτησες άδεια. Έκανες απλά αντίστροφη μέτρηση…
