Καλημέρα SayYesser!!!
Υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να το καταλάβουμε, κολλάνε πάνω σε συγκεκριμένες εποχές της ζωής μας. Ένα τραγούδι γίνεται ένα καλοκαίρι. Μια φωνή γίνεται μια διαδρομή με το αυτοκίνητο. Μια ταινία γίνεται ένας έρωτας που ευτυχώς τελείωσε — η ταινία πάντως παραμένει καλή.
Και περνούν τα χρόνια. Εμείς αλλάζουμε δουλειές, σπίτια, παρέες, σχέσεις, κιλά, μαλλιά και γνώμη για ανθρώπους που κάποτε ορκιζόμασταν ότι θα αγαπάμε για πάντα. Αλλά πατάς ξαφνικά play σε εκείνο το τραγούδι και τσουπ, είσαι πάλι εκεί.
Αυτό βρίσκω απίστευτο με τη μουσική, τις ταινίες και τα πρόσωπα που τις κουβαλούν. Γίνονται, χωρίς καμία επίσημη πρόσκληση, μέρος της προσωπικής μας ιστορίας.
Γι’ αυτό και όταν ένα από αυτά τα πρόσωπα φεύγει, κάτι κουνιέται μέσα μας. Όχι απαραίτητα επειδή χάσαμε εκείνον. Αλλά επειδή για μια στιγμή ανοίγει ένα παλιό συρτάρι και βρίσκουμε μέσα εμάς.
Και τελικά ίσως αυτό είναι το soundtrack της ζωής μας: άνθρωποι, τραγούδια και στιγμές που νόμιζες ότι είχες ξεχάσει — μέχρι να παίξει η πρώτη νότα.
Tip of the Day: Μερικές αναμνήσεις δεν χρειάζονται φωτογραφία. Τους αρκούν τα πρώτα τρία δευτερόλεπτα ενός τραγουδιού.
LOVE IT: Τους καλλιτέχνες που μεγαλώνουν μαζί μας. Αλλάζουν εκείνοι, αλλάζουμε κι εμείς, κι όμως κάπως συνεχίζουμε να συναντιόμαστε.
LEAVE IT: Το «αυτό ακόμα ακούς;». Ναι. Και ξέρω και όλους τους στίχους.
SUGGEST: Φτιάξε ένα playlist με 10 τραγούδια-σταθμούς της ζωής σου. Επικίνδυνο πείραμα, αλλά αξίζει.
