Καλημέρα SayYesser!!!
Φτιάξε καφέ να στα πω, γιατί σήμερα θα μιλήσουμε για εκείνη τη λεπτή, αλλά καθοριστική γραμμή που χωρίζει την εσωτερική σου δύναμη από την αυτοκαταστροφή. Είναι η γραμμή ανάμεσα στο «αντέχω» και στο «ανέχομαι».
Η παγίδα της απεριόριστης υπομονής
Η ανθρώπινη φύση είναι πράγματι προγραμματισμένη για την επιβίωση. Έχουμε μέσα μας μια τρομερή χωρητικότητα για τον πόνο, τις δυσκολίες, τις ανατροπές της τύχης και τις περιόδους κρίσης. Μπορούμε να αντέξουμε το βάρος της απώλειας, την κούραση μιας σκληρής προσπάθειας και τις αναποδιές της καθημερινότητας. Αυτό λέγεται ανθεκτικότητα και είναι παράσημο.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν μπερδεύουμε αυτή τη δύναμη με την ανοχή. Το να αντέχεις τις αντιξοότητες της ζωής είναι σοφία. Το να ανέχεσαι όμως την ασέβεια, την υποτίμηση, την τοξικότητα και την εκμετάλλευση από τους άλλους, είναι μια αργή παραίτηση από τον ίδιο σου τον εαυτό.
Η διαφορά ανάμεσα στην αντοχή και την ανοχή
Η διαφορά είναι απλή, αλλά βαθιά:
-
Η αντοχή έχει να κάνει με εσένα: Είναι η δική σου ικανότητα να μένεις όρθια μέσα στην καταιγίδα, να προσαρμόζεσαι και να προχωράς.
-
Η ανοχή έχει να κάνει με τους άλλους: Είναι η άδεια που δίνεις στους γύρω σου να ξεπερνούν τα όριά σου, θεωρώντας ότι η ευγένειά σου είναι αδυναμία και η σιωπή σου συνενοχή.
Όταν ανέχεσαι τα πάντα, δεν δείχνεις ανωτερότητα. Διδάσκεις στους άλλους πώς να σου φέρονται. Τους δείχνεις ότι δεν υπάρχει κανένα τίμημα για τη συμπεριφορά τους και ότι η πόρτα σου θα είναι πάντα ανοιχτή, όσες φορές κι αν την παραβιάσουν.
Η λύτρωση του «μέχρι εδώ»
Το να βάζεις ένα τέλος στην ανοχή δεν σε κάνει σκληρό άνθρωπο. Σε κάνει έναν άνθρωπο που έχει βρει την αξιοπρέπειά του. Η στιγμή που αποφασίζεις ότι «ο άνθρωπος που είμαι μπορεί να αντέξει τον πόνο του χωρισμού ή της απομάκρυνσης, αλλά δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο την κοροϊδία», είναι η στιγμή της πραγματικής σου ενηλικίωσης.
Τα όριά σου δεν είναι τείχη για να αποκλείσεις τον κόσμο· είναι οι κανόνες για να προστατεύσεις το εσωτερικό σου φως. Όποιος δεν μπορεί να τους σεβαστεί, απλώς δεν έχει θέση στον κύκλο σου.
Tip of the Day: Σήμερα, κάνε έναν γρήγορο απολογισμό των καταστάσεων γύρω σου. Αν νιώθεις εξαντλημένος, αναρωτήσου: «Φταίει η κούραση της καθημερινότητας ή μήπως φταίει το γεγονός ότι ανέχομαι πράγματα που θα έπρεπε να έχω σταματήσει προ πολλού;». Μην φοβάσαι την αντίδραση των άλλων όταν ακούσουν το «μέχρι εδώ». Αυτοί που θα θυμώσουν με τα νέα σου όρια είναι ακριβώς εκείνοι που ωφελούνταν από την έλλειψή τους.
Και τώρα απόλαυσε τον καφέ σου με την ηρεμία κάποιου που πήρε πίσω το τιμόνι της ζωής του και ξέρει πότε να ανοίγει την αγκαλιά του και πότε να δείχνει τα όριά του.
