Καλημέρα SayYesser!!!
Θέλεις να μιλήσουμε για ενηλικίωση; Ας μιλήσουμε για το πώς καταντήσαμε να ζούμε στον αυτόματο πιλότο.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ενθουσιάστηκες πραγματικά; Όχι που είπες ένα τυπικό «α, ωραία», αλλά που ένιωσες εκείνη την παιδική σπίθα να σου γαργαλάει το στομάχι; Αν πρέπει να σκεφτείς πάνω από τρία δευτερόλεπτα, έχουμε πρόβλημα.
Μεγαλώσαμε και, χωρίς να το καταλάβουμε, ανταλλάξαμε την περιέργεια με την ασφάλεια και τον αυθορμητισμό με τη ρουτίνα. Γίναμε ειδικοί στο να διεκπεραιώνουμε υποχρεώσεις, να πληρώνουμε λογαριασμούς και να συζητάμε για τον καιρό ή για το πόσο κουρασμένοι είμαστε. Η καθημερινότητα έγινε μια ατελείωτη λίστα από πρέπει, και η χαρά μετατράπηκε σε πολυτέλεια για την οποία δεν έχουμε χρόνο.
Η μεγαλύτερη παγίδα της ενήλικης ζωής είναι η ψευδαίσθηση ότι τα έχουμε δει όλα. Σηκώνουμε τους ώμους, γινόμαστε κυνικοί και θεωρούμε τα πάντα δεδομένα. Χάσαμε την ικανότητα να εκπλαγούμε. Σταματήσαμε να ρωτάμε «γιατί» και αρχίσαμε να λέμε «έτσι είναι η ζωή».
Αλλά αυτό δεν είναι ζωή, είναι απλή επιβίωση. Αν σταματήσεις να ψάχνεις το καινούργιο, αν σταματήσεις να ενθουσιάζεσαι με τις μικρές ανατροπές, έχεις ήδη παραιτηθεί. Η περιέργεια δεν είναι παιδικό χαρακτηριστικό, είναι το μοναδικό αντίδοτο στη μιζέρια της συνήθειας.
Tip of the Day: Βρες σήμερα ένα πράγμα που σε κάνει να ανυπομονείς. Όσο μικρό κι αν είναι. Και δώσ’ του χώρο. Η ζωή ξαναζωντανεύει από τις μικρές προσμονές.
