Καλημέρα SayYesser και καλή Μεγάλη Εβδομάδα!!!
Σήμερα ήθελα να σου πω για μία λέξη που με έχει ταλαιπωρήσει πολύ: το «για πάντα». Από μικρά παιδιά μεγαλώνουμε με παραμύθια που τελειώνουν έτσι και με υποσχέσεις που θεωρούν τη χρονική διάρκεια ως το μοναδικό μέτρο της επιτυχίας. Αν μια σχέση τελειώσει, τη βαφτίζουμε αποτυχία. Αν παραιτηθούμε από μια δουλειά μετά από χρόνια, νιώθουμε ότι χάσαμε τον δρόμο μας.
Όμως, η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και, τελικά, πολύ πιο ανακουφιστική: όλα στη ζωή έχουν κύκλους. Οι άνθρωποι, οι επαγγελματικές διαδρομές, ακόμα και οι εκδοχές του ίδιου μας του εαυτού, έρχονται στη ζωή μας για να εκπληρώσουν έναν σκοπό, να μας διδάξουν κάτι ή απλώς να μας συντροφεύσουν σε μια συγκεκριμένη στροφή της διαδρομής.
Το ότι κάτι τελειώνει, δεν σημαίνει ότι δεν άξιζε. Μια φιλία που κράτησε πέντε χρόνια και μετά «ξεθύμανε» επειδή οι προτεραιότητες άλλαξαν, παραμένει μια πολύτιμη φιλία. Μια δουλειά που στην αρχή σε ενθουσίαζε αλλά τώρα σε βαλτώνει, δεν ήταν λάθος επιλογή· ήταν η σωστή επιλογή για εκείνη τη φάση σου. Το να αποδέχεσαι ότι ένας κύκλος έκλεισε, χωρίς να αναζητάς ενόχους ή να στήνεις δράματα, είναι η απόλυτη πράξη αυτοσεβασμού.
Ας σταματήσουμε να μετράμε την αξία των πραγμάτων με το ρολόι. Το «για πάντα» είναι μια βαριά κουβέρτα που συχνά μας εμποδίζει να δούμε τη φρεσκάδα του «τώρα». Όταν αφήνεις κάτι που δεν σε χωράει πια, αφήνεις χώρο για το επόμενο που σε περιμένει. Και αυτό, αν με ρωτάς, είναι η πιο υγιής μορφή εξέλιξης.
Tip of the Day: Κοίταξε γύρω σου σήμερα: υπάρχει κάτι που κρατάς στη ζωή σου μόνο και μόνο επειδή «πρέπει» ή επειδή φοβάσαι το τέλος; Μάθε να αναγνωρίζεις το σήμα της λήξης χωρίς πικρία. Ένα ήσυχο «ευχαριστώ» για όσα σου προσέφερε μια κατάσταση είναι ο πιο κομψός τρόπος να προχωρήσεις παρακάτω.
Και κάτι τελευταίο, μήπως τελικά το να αφήνουμε χώρο για το «μετά» είναι το πιο αισιόδοξο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για τον εαυτό μας;
